arnthor´s life

hello

2011-06-26T05:46:00.000-07:00

Hérna sit ég og er að horfa á minn uppáhalds þátt á netinu, Fringe, og allt í einu uppgötva ég einhvern sannleika, veit ekki hvaða sannleika eða hvað það hefur að gera með nokkuð annað... en er það ekki rétt athugað að hjá okkur flestum er farið að vanta litlu sigrana! ekki þessa stóru.. skuldlaus, heimsfriður og allt það. Heldur þessa litlu, eða kannski erum við bara að horfa svo mikið eftir þessum stóru að við kunnum ekki að meta né þekkja þessa litlu.
Margir litlir sigrar gera gott líf, einn stór lætur allt annað falla í skuggann og þá missum við af því, ekki af því að stóri sigurinn er ekki mikilvægur, en margt smátt er oftast betra en eitt stórt. Það væri magnað að vinna einn lotto vinning uppá margar milljónir, en eina sem þú myndir gera eftir það er að fylgjast með stóra vinningnum verða að engu eða kannski ekki engu enn allt færi að snúast um að gulleggið væri að hverfa. Væri ekki betra ef maður fengi það sem maður þyrfti til að lifa góðu lífi einu sinni í viku eða mánuði eða álíka.
Mundu að taka litlu sigrana alvarlega, njóta þeirra og upplifa þá.
dæmi um litla sigra í dag:
09.30 vaknaði við og sá yndislegt andlit Hönnuh Christinu og svo kom Alexander og við slógumst og það var gott start og lítill sigur.
12.20 naut samveru minnar yndislegu eiginkonu
13.30 uppgötvaði litla sigra og finnst eins og að dyr hefðu verið opnaðar.
14.50 opnaði tékkneskan öl :)

Dagur 2

2011-03-15T12:00:00.001-07:00

Ok nú er dagur 2 liðinn frá því að ég ákvað að byrja að draga mig út af facebook, og þetta hefur bara gengið nokkuð vel. Býst við að inna svo langs tíma er ég búinn að losna við þennan hvimleiða vana. Næst er það farsíminn.
Ég hvet alla til að, kannski ekki hætta alveg en, prufa að klippa á sítenginguna til síbyljunar og athuga hvort að stress og áunninn athyglisbrestur nútímans fari ekki minnkandi.
þið farið að sjá umhverfi ykkar með augum þess sem gefur sér tíma til að njóta og meta fegurð hversdagsleikans án þess að hugsa stanslaust um hvort að einhver hafi sent sms eða uppfært facebook síðuna sína.
Ég held að ég fari að spila við Krissa og Bennu eða kannski kíkjum við á einhverja mynd saman og ég slekk á símanum á meðan.

Bíddu!! ... ég sé ljós

2011-03-14T15:27:00.000-07:00

Mér fannst vera kominn tími til að opna hérna aftur, facebook er dautt, og þetta er fyrsta skrefið í að finna sjálfan mig eftir að hafa verið týndur í ringulreiðinni og hallærisleikanum, sem er heimur hr. Zuckerbergs.
Býst nú ekki við að ég hætti bara "cold turkey", á facebook en býst ekki við að ég eyði þar jafnmiklum tíma og áður. Þetta sýgur allt innihald úr raunveruleikanum. Ég á ekki yfir 300 vini í raun og veru, ekki allar geta verið "sætust" og ég er nokkuð viss um að lýsingunni "snillingur", sé kastað ansi frjálslega þarna inni bæði til að lýsa meðlimum og börnum þeirra. Ég er náttúrulega undantekningin, ég er snillingur ;)
Ég held að ég prufi að þýða þetta með google translate

I thought that it was time to open this again, as facebook is dead, and this is the first step to find myself after having been lost in the chaos and tackiness, that is the world acording to mr. Zuckerberg.
I'm not expecting to just quit facebook cold turkey, but I don't expect to be spending as mush time there as before. It sucks the content from real life. I don't really have over 300 friends, every girl can be sweetest and I'm pretty sure that the term genius is thrown about very freely, to describe members or their offspring. With me being the exception ofcourse, as I am a genius :)

This is the end my friend

2007-06-16T00:12:00.000-07:00

the web is dead and starting to smell
all our entries going to hell
so now I quit but will return
in the end of days to watch you burn burn burn

aust-júróvisjón

2007-05-11T11:15:00.000-07:00

Var horfa á undankeppni eurovision í gærkveldi og varð fyrir gífurlegu áfalli þegar hvorki Ísland né Damörk komumst áfram. Nei annars, er nokkuð sama þó svo að það hefði verið skemmtinlegra að horfa á okkur tapa í aðalkeppninni og við hefðum tapað því hvorki lagið né útsetning var nógu gott. Þetta er þunglamalegt wannabe-Whitesnake hráksmíð sem átti jafnlítið að gera í aðalkeppnina og hin lögin sem komust ekki. Flutningur lagsins var ágætur þrátt fyrir að persónulega finnst mér að ísland hefði átt að senda alvöru rokkara ef átti að flytja rokklag, Eiríkur var eins forynja aftur úr miðöldum í samanburði við drengina sem þóttust vera að spila á gítar og að horfa á þá á sviðinu var eins og að sjá púsluspil þar sem einhver hefði ákveðið að nota einn kubb úr annari mynd. Auðvitað var Benni Brynleifs flottur á trommunum, en þú verður að afsaka Benni minn en þú ert ekki rokkari. Gítarleikararnir litu fáránlega út þegar þeir voru að stæla bandaríska tískurokkara, og auk þess er fjórir gítarleikarar sem allir spila það sama 75% tilgangslausir. Danska lagið hefði aftur á móti ekki að komast í forkeppnina. persónulega var ég lengi að jafna mig eftir stórkostlega frammistöðu ungversku söngkonunnar, sem gaf allt sem hún átti í lagið og þannig að gera það. Hún var eins og ljónynja á sléttum afríku á meðan Eríkur var eins og dýragarðsljón á seinasta snúningi.

Rock 'n' Roll

2007-02-11T08:28:00.001-08:00

Ég sá hérna áðan niðurtalningu á þeim lögum sem höfðu verið valin sem besta rock lög allra tíma og ég var nokkuð sammála þessari niðurtalningu. Það sem mér fannst sérstaklega áhugavert var að ekkert lag var yngra en 15 ára. Er það málið, að ekkert gott sé búið að vera að gerast undanfarinn áratug? Með nokkrum velvöldum undantekningum, þá er svarið já.
1. Hvar eru góðu söngvararnir, með stóru röddina.
2. Góðu lögin, þ.e. sem ekki er verið a takast á við ástand heimsins og hvað er á CNN. Allt í lagi ég ætti kannski ekki að vera að gagnrýna þannig söngvasmíð en geri það samt og eins og við vitum sem eigum við þunglyndi að stríða, allavega er það svoleiðis fyrir mig, þá hjálpar það ekki að vera stanslaust að tala um hvað manni líður illa og hvað á meira að hlusta á hvað öðrum líður illa.
Það eru kannski margir sem vilja bara meina að ég sé bara að verða of gamall fyrir tónlistina í dag, en það fólk hefur bara rangt fyrir sér og er ekki nógu vel að sér í tónlist.
Ég finn fyrir því að það er eitthvað að rofa til í tónlistarheiminum, en það er að gerast alltof hægt. Við þurfum sprengingu, einhvern sem fattar tilgang rokk tónlistar.
Allar þessar metal-hljómsveitir eru bara að endurtaka sjálfan sig aftur og aftur án þess að gera eitthvað nýtt né nokkurn tíman að segja nokkurn skapaðan hlut, samt hugsanlega með nokkrum undantekningum frá Pantera, sem eiga hrós skilið fyrir þeirra fyrstu plötur, þó að seinna hafi svo farið að halla undan fæti.
Metallica hefur lítið gert síðan svarta platan kom út, þeir hafa verið mest uppteknir við að reyna að vera cool.
Það væri gaman ef eitthvað heiðarlegt, bjánalega sexy, ekki-að-reyna-að-vera-cool ogóniðursoðið rokk myndi nú allt í einu skjóta upp kollinum.
Guði sé lof fyrir Red Hot Chili Peppers til að halda í manni lífinu í rokkheimum.
p.s. ef þú ert ekki sammála, hefurðu bara rangt fyrir þér og svoleiðis er það bara

Hmm hvað er nú þetta

2007-02-08T10:20:00.000-08:00

Mér líður eins og að ég sé að lifna við hægt og rólega. Ég finn hinar og þessar stöðvar í líkamanum vakna af löngum dvala depurðar og þunglyndis. Fyrst núna nýlega finnst mér eins ég geti farið að vinna að tónlist af einhverjum áhuga. Mér finnst ég einhvernveginn frjáls á dularfullan hátt sem ég get ekki skilgreint.

Þjófnaður aldarinnar

2007-01-23T11:59:00.000-08:00

Ég var að sjá auglýsingu þar sem falleg og "svöl" ungmenni voru að dásama símafyrirtæki af öllu steingeldu. Það er álíka rotið og þegar unga og fallega fólkið er að reyna að lokka hitt unga og misfallega fólkið til að selja einhverju bankabákni sál sína og framtíð.

Þetta eru ekki einu dæmin um það að verið er að seilast eftir æskunni með það að sjónarmiði að eyða því hugtaki.
Ég held að þetta hafi byrjið einhverntímann á tímabilinu 1985 - 1995, börn og ungir voru smátt og smátt rænd raunveruleikanum, sakleysininu og ábyrgð gerða sinna.
Ungmenni í dag lifa í bíómynd sem aðeins fólk sem er -20 eða +20 og vanþroska, getur séð. Og þegar maður er bara að leika í mynd þarf maður ekki að hugsa mikið um hvað maður segir eða gerir því að það mun ekki hafa neinar alvöru afleiðingar.
Fólk kvartar yfir hvað unga fólkið sé gersneytt bæði sjálfsvirðingu sem og virðingu fyrir öllum og öllu, og það er alveg rétt . En málið er að það voru ekki börnin sem hönnuðu sína tilveru heldur foreldrar, internetklámkóngar, Jackass og Mtv, ásamt hinum ýsmu útlitsníðingum, s.s. stílistum og tískulöggum.

Nei þýðir nei og ef þú skilur það ekki skaltu bara andskotans inní herbergi og vera þar þangað til að þú lærir að haga þér eins og manneskja.

rifa

2007-01-13T18:50:00.000-08:00

Það er stundum að ég hugsi það skýrt, eða óskýrt eftir hvernig á það er litið, að ég finn fyrir eða eygi raunveruleikann sem er á bakvið allt. Allt í lagi, núna fer fólk að hugsa að ég sé endanlega búinn að brotna undan álaginu, en nei ekki núna. Það er sérstaklega þegar ég sé raunveruleikaþætti í sjónvarpinu eða einhverja af þessum makeover, tískuþáttum. Þannig það er kannski ekki að ég sjái það sem er raunverulegt, heldur að ég sjái það sem er falskt og illt. Þeir aðilar sem standa að svona "skemmtiefni" eru án nokkurs vafa útsendarar hins illa.
Málið er að fólk er alltaf að búa til óraunveruleg vandamál, varðandi útlit, peninga ofl.
Hvað ef við fáum bara eitt líf hér á jörð og við lifum í meðaltal u.þ.b. 70 ár og stærstum hluta lífsins eyðum við í vandamál sem eru á engann veginn tengd því að lifa, t.d. í skuldir, vinnu sem við erum ekki fullkomlega sátt við og í að reyna að passa inní imynd sem er ákveðin af útsendurum hins illa.
Mitt "óraunverulega" vandamál er að ég skulda meira en góðu hófi gegnir og mun ekki fyrr en seint og síðar meir losna úr því, þar af leiðandi er ég búinn að selja útsendurum hins illa stóran hluta þess litla tíma sem ég fæ. þannig að ef þið eigið haug af peningum, munið þá eftir Arnþórinum, ég skal þá semja lag tileinkað þér/ykkur.

Gleðileg jól

2006-12-23T23:26:00.000-08:00

Ég og við viljum bara óska ykkur öllum gleðilegra jóla og farsæls komandi árs.
Þökkum allt liðið.
Hlökkum til að sjá sem flest ykkar á nýju ári, (og ekki fyrr).
Ég sendi sem fæst jólakort núna í ár og ætla heldur að reyna að ná til ykkar í gegnum
veraldarvefinn.

Arnþór, Solla og barnaskarinn

DNA

2006-11-12T13:45:00.000-08:00

Við höfum öll heyrt eitt og annað um dna, gen og erfðafræði, auk þess að hafa velt fyrir okkur hvað við höfum erft frá foreldrum okkar,(þ.e. hvað við getum kennt þeim um), og svo hvað hafa okkar börn fengið frá okkur. Við höfum verið að taka eftir því undanfarin ár að hún Benedikta dóttir okkar er farin að sýna ýmis tilþrif sem minna mikið á hina háöldruðu móður mína. Svo í gærkvöldi var ég að horfa á myndbandið úr giftingunni okkar og þar var mamma eitthvað að sprikla og skríkja og þarna var bara Benedikta nokkrum áratugum seinna og svo gerðist það í dag að við fórum útí búð og Benedikta hljóp inn á meðan ég og Alexander biðum í bílnum. Svo sjáum við hana koma út og opna hurðina á öðrum bíl!! Stelpan áttaði sig sem betur fer áður en eigandi bílsins kom og kom yfir í bílinn til okkar og sagði að þetta væri nú í lagi og hefði nú gerst áður. Þetta síðast nefnda atriði er eitthvað sem þau sem þekkja mömmu, þekkja vel.

Já og talandi um erfðir Anna Sigrún og pabbi, frekari lýsinga er ekki þörf.

Erfðir eru skuggalegur hlutur.

Er ég í aðalhlutverki?

2006-10-22T07:17:00.000-07:00

Ég hef oft velt því fyrir mér eins og flestir býst ég við, um tilgang lífsins, hvort þetta sé allt fyrirfram ákveðið eða hvort maður yfir höfuð að hafa fyrir því að fara frammúr á morgnana. Og í þessum hugsanagangi velti ég stundum fyrir mér, að ef þetta er allt fyrirfram ákveðið, hvaða hlutverki gegni ég þá? Er ég í aðal- eða aukahlutverki? Sumum er augljóslega ætlað að njóta alls þess sem þetta líf hefur uppá að bjóða og það er svo í verkahring aukaleikarana að koma sjá til þess að það gerist. En svo er það spurning hvað maður á að kalla toppinn á tilverunni, persónulega myndi ég segja að sjá barnið sitt fæðast þannig að ég er búinn að ná því.
Það gerðist dálítið um daginn sem virtist nú dálítið fyrirfram ákveðið! Ég var að spjalla við vin minn hann Atle og hann var að dásama það hvað það væri gott að vinna rétt hjá þar sem maður býr og ég var alveg sammála honum í því og svo fórum við að tala um laun og fleira vinnutengt. Svo næsta dag er hringt í mig frá Stark sem er bygginavöru verslun í Rønde sem er bær sem er hérna í 5 km fjarlægð og þeir bjóða mér í atvinnuviðtal! Ég kom alveg af fjöllum en mundi svo að ég hafði sent þeim ferilskránna mína í nóvember 2005, við ákváðum að hittast 2 dögum seinna. Ég kem þarna inn og yfirmaðurinn tekur á móti mér og byrjar bara nánast starx á því að bjóða mér vinnu eftir smá samtal og kynningarferð um vinnustaðinn tek ég tilboðinu. Ég hækka um 3300 danskar kr. á mánuði, sem er u.þ.b. 38000 íslkr, tíminn sem ég spara í keyrslu á ári samsvarar u.þ.b. 1,5 mánuðiog aðra hverja viku byrja ég klukkan 7 og er til 15.30 og hina frá 9 og er til 17.30 og það eru líka mjög góð yfirvinnu laun ef ég vill taka yfir vinnu eða u.þ.b. 3500 íslkr á tímann. Ég byrja 1. Des.
Skrítið hvernig þetta líf er, það líklega bara rétt það sem sagt er, leiðir hans eru órannsakanlegar.
hey samt rólegt ég er ekkert að fara að ganga í krossinn.

Ég er farinn að sjá ljósið

2006-07-27T00:35:00.000-07:00

Núna að undanförnu er ég búinn að vera að berjast við illvígan tölvuvírus og hef því ekki verið mikið á netinu og er það búið að skaprauna mér mikið. En núna virðist þetta vera að reddast. Við erum búin að hafa mikið af gestum þennan mánuðinn bæði fólk sem var hérna vegna Brúðkaups Andrésar og Miru og einnig venjulegir sumargestir. Ég hef á tilfinningunni að það sé að koma að vendipunkti hjá hljómsveitinni okkar og að á næstu 3-4 vikum muni framtíð okkar skýrast.
Það er búið að vera hrikalega heitt hérna og það liggur við að migg hlakki til vetrar.

Seinna

Viva la revolution

2006-07-09T05:40:00.000-07:00

Ég var að horfa á mynd sem ber hið gamaldags nafn "V for vendetta" og ég verð að segja að það er mjög sjaldgæft núorðið að kvikmynd hafi mikil áhrif á mig, en þessi mynd, sagan og boðskapurinn fær fólk sem er á annað borð nennir að hugsa sjálfstætt til að íhuga lífið og tilveruna sem við erum búin að skapa okkur.
Í myndinni er "and"-hetjan okkar að berjast á móti alræðisstjórn sem er að gera sitt besta til að drepa sjálfstæða hugsun, því að eins og við vitum er sjálfstæð hugsun hættuleg. Auðvitað er bylting eina leiðin til að berjast á móti alræði og á hverjun degi verð ég meira og meira sannfærður að það er það sem þarf í dag, kannski eru þetta einhverjar leifar af unglinga uppreisninni en það er í lagi ef það er það sem þarf til að segja það sem þarf að segja.
Ég er orðinn svo þreyttur á að allt þarf að vera matreitt ofan í okkur af menningarlegum-, pólitískum- og félagslegum næringarfræðingum. Þá á ég við að það er búið að nánast allt sem maður sér og heyrir er eitthvað einhver búinn að skera alla fitu af og svo einhver enn annar búinn að samþykkja. Og eins og við vitum felast gæðin í fitunni.
Sonur minn var að horfa á MTV núna áðan og mér var litið á skjáinn og sá á 10 mínútum flest sem ég hef nefnt hér að ofan á einn eða annan hátt.
Ég var inná heimasíðu núna fyrir ekki svo löngu og las þar reiðipistil einhverrar ungrar kona sem var að fárast yfir því að einhver unglings piltur skyldi nota frasa frá nastistum á árbókina sína. Núna er ég ekki tala um einhvern haturs boðskap heldur eitthvað sem var satt hvort sem Hitler eða móðir Teresa hefðu sagt það. Frasinn var eitthvað á þá leið "Til að ljúga að stórum hópi fólks þarf stóra lygi".
Hérna er stuttur listi yfir nokkrar stórar lygar:

Skipulögð trúarbrögð - sérstaklega kristin trú og Íslam dagsins í dag.

Stríð - Og þá sérstaklega afrakstur Bush-feðga sem við skulum kalla olíustríðin.

Pólitík - er afrakstur gamalla hefða, trúar og valdagræðgi. Góður maður verður aldrei í pólitík lengi.

Hvað á maður að segja

2006-05-29T08:36:00.000-07:00

Ég fékk e-mail frá samtökum um barnavernd í Afríku um áðan þar var verið biðja um stuðning vegna þess að það á að fara að skera mjög mikið niður og sumstaðar hætta barnavernd. Með þessum emaili komu svo tvær frásagnir, önnur var af 3ja ára stelpu sem var nauðgað og barinn en lifði það af svo manninum var sleppt skilorði viku seinna og er frjáls maður í dag, hin frásögnin var af 9 mánaða barni sem var nauðgað af 6 fullorðnum karlmönnum!! Mörg þúsund börn eru að deyja og eru dáin úr aids þarna eftir að hafa verið nauðgað vegna þess að margir trúa því að það sé hægt að losna við aids ef viðkomandi hefur samfarir við barn og því yngra sem barnið er, því meiri lækningarmáttur.
Það er mjög erfitt að gera sér grein fyrir hvernig sér líður eftir að hafa heyrt eða lesið svona, sorgmæddur eða eitthvað annað.
Eitt er allavega víst að þetta gerir rasistagenunum ekkert gott.
Ég er ekki að segja að ég sé kynþáttahatari, allavega ekki meira en gengur og gerist. Það er frekar að ég hef enga þolinmæði gagnvart ýmsum menningarheimum, t.d.öfga múslímum, afturhalds þriðjaheims viðbjóði, öfga kristnum, kommúnisma, flestum isma en núna er best að ég hætti áður en ég fer að hljóma eins og þeir sem ég gagnrýni.

ok ok verið bara róleg

2006-05-25T11:13:00.000-07:00

Málið er bara að mér hefur ekki fundist ég hafa neitt að segja. Ok ég byrja bara að uppfæra lífið: Við erum komnir með nýjan gítarleikara, Danny að nafni, og hann er líka bakraddasöngvari og lagahöfundur, þannig að hann er töluverður fengur, vona ég.
Okkur vantar ennþá solo gítarleikara.
Tölvan mín hrundi um daginn og ég slapp rétt fyrir horn með að tapa ekki öllu sem í henni var, en sem betur fer er ég með ferðatölvu og býst við að ég noti hana bara framvegis.
Við erum byrjuð að þreifa fyrir okkur með að kaupa hús hérna og þá helst þetta sem við erum í.
Við erum búin að vera þokkalega dugleg, að okkar mati, við að uppfæra síðuna hans Alexanders og er þar hægt að finna þó nokkur video og u.þ.b. 800 myndir.
Ég keypti mér disk í fyrsta skipti í langan tíma og það var náttúrulega Stadium Arcadium með Red Hot Chili Peppers, en ég hef keypt alla diskana þeirra en tveim var stolið frá mér. Það er skemmst frá því að segja að þetta er bara hrein og tær ánægja í tónlistarformi.
Ég fór á tónleika með Carlos Santana um daginn með Hölla og það var ótrúleg upplifun sem ég mun lengi lifa á, allavega þar til ég fer á tónleika með RHCP, hvenær sem það nú verður.

og að öðru ....
Hvað finnst ykkur um að taka sér frí frá námi eftir grunnskóla? Persónulega er ég alveg á móti því og skil ekki afhverju það er ekki skólaskylda fyrir framhaldsskóla eða alveg til 20 ára. Flestir krakkar hafa hvorki þroska né vit til að ákveða hvað er rétt fyrir þau og sumir foreldrar ekki heldur. Það er eins og fólki sé sama þó að börn þeirra taki áhættu með hvaða stefnu líf þeirra tekur og að þau byrji lífið áður en þau eru tilbúin til þess. Persónulega ætla ég að gera allt til að mín börn taki sér ekki frí fyrr en í fyrsta lagi að þau eru búin með menntaskóla eða annan álíka framhaldsnám. Margir sem segja að það þýði ekkert að reka fólk í skóla því þá læri það ekkert og eyði bara tímanum í vitleysu, en ég vill frekar að þau eyði tímanum í skóla en að festast í einhverju láglaunastarfi, sem er mikil hætta á ef maður á annað borð byrjar, því það er ekkert auðvelt að byjra aftur í skóla eftir nokkurra ára hlé. Frekar að klára stúdentinn og eiga þá möguleika á því námi sem maður vill eða þá bara hætta þá. Ég gæti eytt allmörgum línum í að útlista kosti þess að halda áfram í námi.
Jæja ég verð að fara að hengja út þvott.

Seinna

Guð er í smáatriðunum

2006-04-20T03:38:00.000-07:00

Mitt litla seinasta blogg var kannski smá þungt og vælu-kennt, allavega var ég hálfskammaður af einum af kvennskörungunum í ættinni fyrir að vera að velta mér uppúr hvar ég yrði jarðaður. En ég hef verið að velta því fyrir mér undanfarið, ásamt fleiru. En ég hef líka verið að mynda mér þá skoðun að allt í lífinu er þess virði að velta fyrir sér, allavega smá. Hversu oft hefur maður séð einhverja einbúa, gamalt fólk sem er hætt að vinna eða bara einfaldlega þá sem ekki eru á sömu bylgjulengd og maður sjálfur og sagt eða hugsað, "þvílíkt líf, afhverju gerir þetta lið ekki eitthvað!". Málið er ansi oft að sumir eru sáttir við að velta einhverju einu fyrir sér allt lífið og sumir eru sáttir við að lifa í lítilli öruggri veröld heima hjá sér og finna hluti þar til að velta fyrir sér. Ég notaði einu sinni 10 mínútur í að horfa á dropa renna eftir girðingarvír, ég ætlaði að segja að ég hafi eytt 10 mínútum í að horfa á dropann en málið var að ég naut þess, það var eitthvað innilega fallegt við það. Ég er náttúrulega ekki að mæla með að fólk hætti öllu sem það er að gera og fari að pæla í vatni, en stundum er bara gott að prufa að koma sér í annað hugsanamynstur og einbeita sér að einhverju sem maður myndi venjulega ekki gera.

Ég á nú bara afmæli í dag

2006-04-18T23:07:00.000-07:00

Eftir nokkrar klukkustundir, nánar tiltekið klukkan 12 á hádegi að íslenskum tíma, verður fæðingu minni minnst víða um heim. Ástæðan fyrir því hvað lítið hefur verið um skrif hjá mér er að ég er svo gjörsamlega andlaus að það hálfa væri nóg. En núna hef ég tekið ákvörðum um að það fari að breytast, núna fer ég að setjast hérna niður reglulega með öl eða rauðvín og prufa að hripa eitthvað niður. Ég er mikið búinn að vera að velta því fyrir mér undanfarið, hvar ég vilji vera jarðaður og það er allt annað en auðveld ákvörðun. Eins og er stendur valið á milli að það yrði bara gert þar sem ég enda eða að ég yrði jarðsettur á Fáskrúðsfirði, sem er eini staðurinn hingað til sem mér hefur fundist ég eiga heima en kannski er það bara eitthvað nostalgiu-væl.
seinna

Þreyttur

2006-02-13T12:34:00.000-08:00

stundum er ég bara úrvinda, veit ekki afhverju

JuneVariety.dk

2006-02-10T17:15:00.000-08:00

jæja, núna er síðan okkar loksins farin í loftir og er slóðin http://www.junevariety.dk
Aðalástæðan fyrir að ég er ekki búinn að vera sérlega duglegur við að skrifa hérna undanfarið er tvíþætt, í fyrsta lagi hef ég ekki haft neitt að segja og svo hef ég verið frekar upptekinn við að gera heimasíðurnar, mína sem verður inná www.arnthor.dk og svo June Variety síðuna.
Ég er búinn að setja nokkur lög inná síðuna, sem og myndir og svo verður meira sett inn eins fljótt og mögulegt er.
Svo ætlum við að fara að spila aftur eins fljótt og möguegt er, en eins og svo margt annað hér tekur tíma að koma sér að.

Það er reyndar annað sem mig langar að tala um en ég er ekki viss um að ég geti það. Málið er að við urðum fyrir miklu óláni fyrir nokkru, og þið sem þekkið okkur vitð hvað það er, og um daginn var ég sendur heim úr vinnunni útaf því að ég fékk slæmt þunglyndiskast útaf þessu óláni og þetta virðist ætla að lifa eitthvað áfram, því að það eru enn að koma heilu dagarnir sem ég vill helst ekki fara úr rúminu útaf þessu.
Ég ætla að taka mig aðeins saman í andlitinu og finna útúr hvort ég tali um þetta hérna.

Seinna

Fyrst stöðnun og nú afturhvarf

2006-02-02T12:13:00.000-08:00

Eins og sum ykkar vita þá er ég í hljómsveit hérna, með Andrési bróðir, Hölla vini mínum og dönskum söngvara sem heitir Lars, sem heitir June Variety. Við vorum að halda tónleika 27. janúar og tónlistin sem við spilum er aðallega rokk, það byrjaði sem popp/rokk, en ég hlusta nánast eingögngu á rokk í harðari kantinum núna og þar sem ég er aðallagahöfundur hljómsveitarinnar, fer það bara harðnandi, það mætti segja að ég sé kominn tónlistalega á sama stað og ég var þegar ég var 17 ára.
Það er skrítið hvað það er auðvelt að fara aftur í þungarokksgírinn eftir öll þessi ár, fínt ef það væri eins auðvelt að fara í sömu buxnastærð og maður notaði 17 ára.
jæja meira seinna, hvenær sem það nú verður!

Enginn jólasveinn segir þú!

2005-12-25T18:04:00.000-08:00

Ég var að lesa grein í netútgáfu Vísis, með fyrir sögninni "Biskup trúir ekki á jólasveininn". Og er þessi vesæli maður þar að taka undir orð Flóka Kristinssonar, sóknarprests á Hvanneyri, sem sagði hópi sex ára barna að jólasveinninn væri ekki til. Mig langar bara að benda að benda á að jólasveinninn, eins og Jesú og Guð, er til afþví að við trúum á þá og þessir aðilar hafa það einnig sameiginlegt að heimurinn væri betri ef fleiri myndu gera það.
Nokkur atriði sem mætti benda á Heilagur Nikulaus var til og er kristinn dýrðlingur, hann er dýrðlingur sjómanna, ferðalanga, barna, ógiftra kvenna, bruggar ofl. Það eru mjög velskráðar heimildir um Heilagann Nikulaus og á ævi hans að hafa verið skreytt krafta- og góðverkum líkt og Jesú. Hann var biskup á því svæði sem við í dag köllum Tyrkland og dó í kringum árið 350. Sú hefð að gefa gjafir er ekki úr kristni heldur bland af hefð frá löndunum í kringum ánna Rín, t.d. Belgíu, Holland, með að gefa börnum gjafir á degi tengdum Heilögum Nikulaus þar sem hann er verndardýrðlingur þeirra og svo þjóðtrú frá norðurlöndum um Galdramann sem refsaði vondum börnum og verðlaunaði góðum.
Reyndar hafa jólin mjög lítið með kristni að gera, í fyrsta lagi þar sem það er útbreidd trú meðal fræðimanna að Jesú fæddist ekki á þessum tíma árs og er þessi tímasetning út af vetrarsólstöðunum. Forfeður okkar á norðurlöndum voru með vetrarhátíð til heiðurs Óðin, sem hét jul eða yule.
Ég verð að segja að kirkjunnarmenn ættu að þakka sínu sæla fyrir að við á annað borð séum yfir höfuð að tengja jólin við þeirra trú og ættu ekki að vera að ráðast á eitthvert helsta tákn þeirra.
Ég aftur á móti vill meina að jólasveinninn sé til og að við upplifum hann sem góðvilja og gjafmildi og ég ætla ekkert að fara að vera með neinar yfirlýsingar um útlit hans vegna þess að útlit skiptir ekki máli þegar maður trúir, þetta þekkjum við úr kristni. Þetta er enn eitt dæmið um að skiplögð trúarbrögð eru af hinu vonda, allir sem reyna að segja okkur hverju og hvernig við eigum að trúa, eru ekki af hinu góða. Ég gæti haldið lengi áfram að messa um skaðsemi skipulagðra trúarbragða en þá væri ég farinn að líkjast um of þeim sem ég er á móti.

Gleðileg jól og farsælt komandi ár.

kv. Arnþór Guðjón Benediktsson

Enga útskýringa þörf

2005-12-03T13:54:00.000-08:00

Jæja þá er þessu ævisöguágripi mínu lokið að sinni og ég vil þakka öllum þeim sem lögðu það á sig að lesa og svo skilja eftir smáskilaboð. Nú taka við "venjuleg" blogg.

Að þessu sinni vil ég tala geigvænlega eyðileggingu sem á sér stað út um allan heim í dag og þá er ég ekki að tala um veraldlega heldur öll ævintýrin, draumana og dulúðina sem fók útum allan heim eru að "fletta ofan af", skoða ofan í kjölinn og útskýra. Ef einhver prestur í einangruðu sveitaþorpi í venezuela segir að blætt hafi úr líkneski af Maríu eða jesú-líkneski, er send af stað sveit manna til að rannsaka það og skoða, í staðinn fyrir að leyfa fólki að trúa á þessi litlu kraftaverk, leyfa fólki að trúa að það sé eitthvað betra og meira en það sem maður sér í fréttunum eða lærir um í skólum.
Hugsið ykkur hvað allt væri miklu betra í heimi þar sem jólasveinninn væri til eða alla vega þar sem fólk myndi trúa að hann væri til. Reyndar fannst mér frekar áhugavert það sem margit Sandemo var að segja í Ísfólks bókaflokknum, að Guð hafi ekki skapað manninn, heldur maðurinn hann og það finnst mér rökrétt og einnig gerir það mér auðveldara að trúa á hann.
Meira að segja þegar við sköpum sjálf dularfulla veru eins og Batman, verður alltaf að útskýra allt, það má ekkert bara vera eins og það er afþví að það er bara svona.
Reyndar gleður það mig mjög að það sem verður aldrei hægt að sanna er tilvist jólasveinsins, þeir sem ekki trúa á hann sjá hann ekki. Núna halda sumir að ég sé endanlega búinn að flippa út, en ekki alveg, ég er bara hræddur um að töfrar séu að hverfa úr heiminum. Með útskýringum og rökræðum einum saman munum við á endanum verða ein í heiminum og þegar seinasta kertið deyr og við erum ein í myrkrinu, munum við deyja úr leiðindum.

óraunverulegt, en samt einhvernveginn raunverulegt 9

2005-11-15T11:39:00.000-08:00

14. Svona í framhaldi af því að tala um Jonathan og tónskólann, ætla ég aðeins að fara yfir minn feril í tónlist.
Eins og ég var búinn að segja byrjaði þetta allt þegar Elmar og Jónas báðu mig að stofna með sér hljómsveit, mig minnar að það hafi verið 1986, og alveg frá því og þar til ég flutti norður 1992 spiluðum ég og Jónas saman, bæði í þessu stórkostlega rokkbandi okkar og svo líka í tónskólahljómsveitum.
Svo ég byrji fyrst á þessu stórkostlega rokkbandi sem við starfræktum. Þetta band varð ekki fyrir miklum mannabreytingum í öll þessi ár, eina breytingin var þegar Elmar hætti og Andrés bróðir kom í staðinn, og þó að þetta hafi nánast alltaf verið sömu mennirnir skiptum við um nöfn á bandinu eins og sokka, það var t.d. Speed diffusion, petting, Captain dangerous Macprick, jea(fyrir misskilning) og svo einhver fleiri sem ég man bara ekki í augnablikinu. Tónlistin sem við frömdum var nánast öll frumsaminn, og þá helst af Jónasi sem var einnig söngvari og gítarleikari, var undir miklum áhrifum frá átrúnaðargoðunum Bonjovi, Metallica, Twisted Sister og snekkju bandinu.
Það var magnað að vera vera í hljómsveit litlum bæ á Íslandi, alloft fengum við bara að æfa á sviðinu í Skrúð og það ókeypis og þetta gerist eingöngu í litlum bæjum á Íslandi.
Við þóttum mikið efni og krakkarnir þekktu allnokkur lögin okkar, s.s. Where did I go wrong sem var átakanleg saga úr ástarlífi Jónasar og you don’t know sem var ballaða sem Jon Bonjovi hefði gefið vinstra eistað fyrir að hafa samið. Við spiluðum saman alveg þar til ég og Andrés fluttum norður, reyndar þurfti að ná í okkur á æfingu til að flytja.
Í tónskólanum framkvæmdum við allskyns tónlist og það sem meira var, þá vorum við mikið að taka upp. Einnig spilaði ég, ásamt félögum mínum, í tónskólanum í stórri hljómsveit með tónskólunum úr nærliggjandi fjörðum.
Eftir að ég kom norður, fór fyrsta árið í djamm með Andrési bróðir fyrir utan eitt gigg með grín pönkbandi sem við stofnuðum með tveim strákum frá Ólafsfirði.
Um haustið 1993 stofnuðum við hljómsveitina Léttlyndu Rós með Óla Þór og Gulla Helga, og ætluðum við að gera stóra hluti á íslenska ballmarkaðnum, reyndar áttum við nokkur þrælgóð gigg, spiluðum t.d. með Pláhnetunni á Dalvík, fórum með 1000 andlitum í Skagafjörðinn, svo fórum við á eigin vegum eina helgina og spiluðum magnað gigg á sauðárkróki og svo annað ekki alveg eins magnað á Skagaströnd kvöldið eftir. Sem betur fer var fyrra giggið gott svo að við sluppum á nánast sléttu eftir að hafa borgað barreikninginn okkar í Kántríbæ. Reyndar lentum við í smá ævintýri á leiðinni til Skagastrandar, þar sem bíldruslan sem við vorum á dó í smá tíma í brjáluðum snjóbyl og vorum við, ég, Gulli og Rótarinn, búnir að ákveða að ef í hart færi myndum við éta Andrés afþví að hann borðaði svo hollan mat og nota Óla söngvara sem hnífapör afþví hann var grennstur. En bíllinn fór í gang á endanum svo að bæði Andrés og Óli eru enn í fullu fjöri í dag. Hljómsveitin lagði svo upp laupanna 1994 eða 1995, man ekki alveg hvort að það var.
Þarna tók við annað tímabil þar sem eina spilamennskan sem ég sinnti var að djamma með Drésa bróðir, fyrir utan nokkrar æfingar með bandi í Reykjavík.
Svo var það árið 1997 að ég var á balli á Dalvík og spjallaði víst lengi við ungan mann um tónlist og fleira, og stuttu eftir það hringdi þessi sami maður í Sollu og spurði hvort maðurinn hennar væri við, sagði hann að hann væri gítarleikari spurði hvort við værum ekki til að prufa að spila með honum, svo ákváðum við og Andrés bróðir að hittast á café menningu næsta dag. Ég og Andrés komum aðeins á undan, og svo þegar maðurinn kom, var þetta allt annar maður en ég mundi eftir að hafa talað við. Við fórum svo í íbúðina mína á Ólafsfirði og prufuðum að taka æfingu og það var eins og við hefðum spilað saman árum saman. Svona kynntist ég Herði Hermanni Valssyni, eða Hölla Vals, eða bara Hölla.
Með fáum mjög stuttum hléum, þá er ég búinn að vera að spila með Hölla í 8 ár.
Árið 1998 stofnuðum við hljómsveitina Vampiros Lesbos á Frönskum dögum á Fáskrúðfirði og við starfræktum hana til 2003, fyrstu 2 árin með Andrés á trommum, svo eftir að hann hætti tók Benni Brynleifs, núverandi trommari 200000 naglbíta og Mannakorns og yfir höfuð fínn náungi, við í eitt ár og svo hinn ungi og efnilegi Valli, núverandi trommari Sent, í eitt ár.
Allnokkrir tónlistamenn hafa spilað með Vampiros, ber þá fyrst að geta Stebba sæta hljómborðsleikara, núverandi hljómborðsleikara Sent, Láru sólveig fiðlusnilling, Robbi rólegi hljómborðsleikarinn ofl.
Vorið 2004 stofnaði Hölli Blúsband Hölla Vals, 4 tímum fyrir fyrstu tónleikana, en það var í lagi þar sem þarna voru bara snillingar á ferð, á bassa var náttúruleg ég sjálfur, á gítar var Hölli og svo á trommum var einhver vanmetnasti trommusnillingur Íslands, Sverrir Þorleifs.
Bandið átti til skamms tíma magnað samstarf við söngdívuna Völu úr Idolinu, þar sem við sömdum og tókum upp nokkur lög. Svo flutti Vala til í eitt ár til Chile og nýr maður var tekinn inn og var það mikill hvalreki fyrir okkur, þegar gítarleikarinn Örn Kristjánsson gekk til liðs við okkur.
Svo sló bandið náttúrulega í gegn á Fiskideginum mikla á Dalvík 2004 og í kjölfarið héldum við nokkra tónleika í Ungó á Dalvík og voru þeir teknir upp.
Skömmu seinna fluttum við allir í burtu á til Danmörku og hinir til Rvk.
Ég er búinn að vera að spila með nokkrum hljómsveitum hérna úti, ásamt því að vera að vinna að lögum með frábærum söngvara héðan. Fyrir nokkrum mánuðum flutti svo Hölli til Århus og gekk beint inní hljómsveit sem ég var að stofna með Andrési bróðir og áðurnefndun söngvara sem heitir Lars Flensborg. Við erum búnir að vera að taka upp núna undanfarið og ætlum og okkur að leggja alla vinsældarlista að fótum okkar. Hljómsveitin hefur hlotið nafnið June Variety.
Fyrir utan að vera spilafélagi minn, er Hölli Vinur minn.

ég afsaka biðina

2005-11-13T14:31:00.000-08:00

því miður seinkar pistlinum um 2 daga og verður hann því ekki tilbúinn fyrr en að kvöldi þriðjudags.

útgáfu tilkynning

2005-11-11T18:41:00.000-08:00

næsti pistill verður settur á netið 13. nóvember n.k., kl. 20 að íslenskum tíma.

óraunverulegt, en samt einhvernveginn raunverulegt 8

2005-11-06T11:59:00.000-08:00

Ég held bara að ég taki Söndru á orðinu og fjalli aðeins um Jonathan Buckley.

14 Eins og ég sagði byrjaði ég i tónskóla þegar ég var á 12. aldursári. Andrés bróðir var þegar í tónskólanum að læra á hljómborð og var búinn að segja að sér líkaði mjög vel við þennan “útlending” sem var að kenna. Ég var reyndar búinn að sjá Jonathan áður, það má segja að hann hafi stungið í stúf í litla sjávarþorpinu okkar þar sem honum sást bregða fyrir í skærgulu úlpunni sinni. Ég man nú ekki eftir fyrsta deginum mínum í skólanum en annars man ég eftir nánast öllum vetrinum og það verður erfitt að finna eitthvað eitt eða tvennt til að tala um.
Það var eftir að ég kynntist Jonathan sem ég fyrst varð vitni að fordómum og skildi hvað orðið þýddi. Ég vissi alveg að Jonathan var ekki eins og fólkið í litla þorpinu okkar, þá er ég ekki að meina að hann hafi verið eitthvað vankaður í höfðinu eða annað á þeim nótum, þeir sem kannast við hann og/eða þekktu vita hvað ég er að meina.
Hann var fyrsta fullorðna manneskjan sem kom ekki fram við mig eins og smábarn og kannski var það þess vegna sem að hann hafði þessi áhrif á okkur sem héldum til í tónskólanum á þessum tíma. Mig minnir að hann hafi eingöngu verið á Fáskrúðsfirði í 3 ár en það voru líka mögnuð 3 ár, en ég held að hann hafi haft ævarandi áhrif á þá sem þekktu hann þar.
Það breikkaði töluvert hjá mér sjóndeildarhringinn að fá hann sem vin og kennara, ekki bara þann sem sneri að tónlist heldur mörgum þáttum.
Ég held að það hafi ekki verið og muni aldrei verða metið við Jonathan hve mikið hann lyfti tónskólanum upp, með t.d. að koma með nýtt kennslu efni og koma því í kring að keypt voru ný hljóðfæri og fleiri tæki til tónlistariðkunnar, ég spilaði á Fáskrúðsfirði fyrir nokkrum árum og komst þá að raun um að það sem hann keypti vara annað hvort í niðurníslu eða horfið og ekki nýtt komið í staðinn. Það finnst mér afar sorglegt og einnig greinilega vísun á að þeir sem standa þarna fyrir tónskólanum séu vanhæfir til starfsins og vill benda á að til að kaupa ný hljóðfæri fyrir tónskólann hélt Jonathan marathon tónleika með nemendum sínum til að fjármagna kaupin, svo fór hann til Englands og keypti það sem vantaði.
En á öðrum nótum eitt sinn vorum við í tónskólanum að kvöldi til, ég, Andrés bróðir, Jónas og Jonathan, og í miðju lagi sagði hann okkur að hætta og hlusta. Mikill skarkali heyrðist ofan af efri hæð hússins, eins og það væri verið að leggja allt í rúst. Þegar hávaðinn leið svo hjá kíktum við uppá loft og það sá hvergi á neinu. Tónskólinn var þá til húsa þar sem bæjarskrifstofurnar eru núna. spúkí.
Eftir að Jonathan fór svo, var ég sambandi við hann af og til en svo misstum alveg sjónar af hvor öðrum. Ég hef svo reynt seinasta eitt og hálft ár að finna hann án árangurs þar núna um daginn að ég fann hann í gegnum heimasíðu fyrir áhugaljósmyndara.
Við höfum ákveðið að hittast næsta sumar hérna í Danmörku

Niðurlag og hugsanlega byrjun annars

2005-11-05T00:27:00.000-08:00

Vegna góðra viðbragða við þessum pistlum mínum hef ég ákveðið að, ef æstir lesendur mínirvilja, halda áfram á svipaðri braut en í staðinn fyrir að rekja lífshlaupið eins innkaupalista ætla ég að taka fyrir einstaka atburði og fólk, eins og í nokkrum af undanförnum pistlum. Og enn sem fyrr tek ég við hugmyndum í gegnum kommentin.

óraunverulegt, en samt einhvernveginn raunverulegt 7

2005-11-02T12:58:00.000-08:00

Þetta er aðeins glaðlegri pistill en síðast, hann mun fjalla um fjölskylduna mína og lýsa hennar uppbyggingu, og jafnframt sá seinasti í þessari ritröð. svo þið megið fara að láta í ykkur heyra, um hvað ég eigi í skrifa næst,þ.e. á það að vera saga, frásögn, skoðun eða eitthvað til að vekja deilur og skoðanaskipti!

13. Eins og áður hefur komið fram þá eignaðist ég mitt fyrsta barn, þegar ég var 18 ára og mér finnst það fullungt, allavega í mínu tilfelli. Kristófer, en það skírðum við hann, á ég með Ellý Dröfn Kristjánsdóttir. Hún er jafnaldra mín og alveg ágætis kvenkostur. Það tók mig mjög sárt þegar það slitnaði uppúr sambandi okkar en við erum mjög góðir vinir í dag og það met ég mikils. Ein af þeim ástæðum sem að mér finnst 18 ára of ungt er að ég fann það bara á sjálfum mér að ég var ekki með nógu þroskaðar tilfinningar og gat ekki gefið barninu eins mikið af mér eins og ég annars hefði átt að gera og vill meina að ég geri í dag.
þegar ég var 23 ára kynntist ég konunni sem ég kom svo til með að giftast og eignast mínu næstu börn með. Sólveig María Hjaltadóttir, eða Solla Maja, var sakleysis sveitastúlka sem bjó á Dalvík er ég krækti í hana. Solla átti tvær stelpur fyrir og svo kom ég með Kristófer svo að allt í einu var ég kominn með stóra fjölskyldu. Stelpurnar hennar Sollu, eða elstu stelpurnar okkar, heita Aníta, fædd 1985, og Andrea, fædd 1990.
Einungis 3-4 máuðum eftir að við byrjuðum okkar samband kom það í ljós að við áttum von á barni og ég ákvað strax að hætta á sjó um leið og barnið fæddist. Svo í júní 1998 hætti ég á sjó og skömmu seinna eða 18. júlí, kom ærslabelgurinn og trúðurinn Benedikta Líf í heiminn. Það var einhverra hluta vegna skrítin tilfinning að eiga stelpu, ég veit ekki afhverju, það er það bara! Það liðu 5 ár þar til næsta barn kom í heiminn, en þá kom í heiminn 11. nóvember 2003, alvarlegi glókollurinn Alexander Leví.
Í september, flutti svo fjöskyldan, að Anítu undanskildir en hún er farin að búa með kærastanum honum Snæþóri.
Afþví að það var ekki auðvelt að fella nánari lýsingu á fjölskyldumeðlimum, læt ég hana fylgja hér á eftir. Og til að stofna ekki til illinda ætla að láta þetta bara koma í aldursröð.

Solla er ákaflega ástrík og falleg kona að innan sem utan og eina ástæðan fyrir að hún hangir með mér, er að hún er hjartgóð og einnig með sjálfpíslakvöt. Við erum mjög ólík á flestan hátt og það er oftast gott. Hún er duglegasta manneskja sem ég þekki, að Alexander undanskildum þegar hann er að rusla til, og ég elska hana.

Aníta er latur orkubolti eins og systir hennar Andrea, en þar fyrir utan eru þær eins og svart og hvítt. Hún er eitthvert besta elsta systkyn sem ég veit um, enda dýrka yngri systkyni hennar hana. Ég gæti ekki verið stoltari eða ánægðari með hversu velheppnuð manneskja hún er, þó ég hefði gert hana sjálfur.

Andrea er í þversögn í einu og öllu sem hún gerir og er. Hún er jafnharðdugleg og hún er löt. Hún er einhver lífsglaðasta mannekja sem ég þekki ásamt því að get verið svo úldin að það lekur af henni. Hún er falleg en ekki á morgnana. Hún er hjálpsöm byrði. Hún hefur lífinu lit.

Kristófer er draumóramaður og góður, og þegar ég segi góður er ég ekki bara að segja að hann hafi tekið til í herberginu sínu, því að hann er einhverra hluta vegna vel innrættur, fyrir utan hvað hann getur verið latur, og bara góður maður og ég ætla að vona að það komi ekki til með að eldast af honum. Ég mun alltaf sjá eftir að hafa ekki eytt meiri tíma með honum, þegar hann var yngri en ég er að reyna að bæta það upp núna.

Benedikta er trúður, indæll og elskulegur trúður. Reyndar var eitt fyrsta orðið sem hún sagði dúi, eða trúður eins og við seinna komumst að. Hún er einhver hugrakkasta manneskja sem ég þekki og þá á ég við þegar hún byrjaði í skólanum hérna í Danmörku, 6 ára og skildi ekkert og gat ekkert tjáð sig fyrstu mánuðina, en samt var þar í 5-6 tíma á dag og kvartaði ekki. Í dag getur hún talað dönsku sem innfæddur og það er magnað að hlusta á hana.

Alexander Leví er prakkari af Guðs náð og nýtur þess að gera það sem hann má ekki. Hann er alvarlegur, en jafnframt brosmildur lítill karl. Hann á það til að koma hlaupandi á móti mér þegar ég kem heim og faðma mig að sér. Hann er tónelskur með afbrigðum og hefur alltaf verið. Jafnframt því að rusla mest til, er hann duglegasta barnið þegar kemur að því að hjálpa til við eitthvað.

Þessi orð komast að sjálfsögðu ekki nálægt því að skýra fyrir ykkur þær tilfinningar sem ég ber til þeirra. Ég elska konuna mína og börnin líklega meira en þau grunar en svoleiðis held ég að það sé með marga karlmenn. Sumir fengu meiri texta en aðrir en það hefur ekkert með tilfinningar mínar í þeirra garð að gera. Jæja núna er búið að koma þessu frá mér, ég vil biðja alla karlkyns vini mína að fara ekki að gera sér neinar vonir því ég er ekki kominn út úr skápnum, ég get talað svona afþví að ég er öruggur með mína kynhneigð.

óraunverulegt, en samt einhvernveginn raunverulegt 6

2005-10-31T05:35:00.000-08:00

Nú er komið að pistli 6, kafla 12. Ég kvíði dálítið að skrifa þetta, þar sem að það opnar sár sem eru ekki alveg gróin.

12.Ég og Ellý, þáverandi kærasta mín, fórum með foreldrum mínum í heimsókn til Fáskrúðsfjarðar í páskafríinu 1993 og eitt kvöldið þegar ég var að keyra einni vinkonu minni heim, lenti ég í því að annar bíll keyrði í hliðina á bílnum, þar sem ég var að beygja uppað húsinu. Eftir að ég og hinn ökumaðurinn vorum búnir að ákveða hvað gera skildi, ákvað ég að bakk bílnum sem ég var á, yfir í bílastæði sem var hinu megin við götuna. Í þann mund sem ég var að fara af stað heyrði ég einhvern hrópa og ég stöðvaði bílinn, en allt kom fyrir ekki. Góður vinur minn og bekkjabróðir til 10 ára, Guðjón Gunnarsson, kom aðvífandi á mótorhjóli og keyrði aftan á bílinn. Hann datt ekki starx og í fyrstu leit út fyrir að hann myndi ná stjórn á hjólinu en svo lenti hann með, að mér sýndist, framdekkið ofan í niðurfalli og kastaðist af hjólinu. Ég stökk útúr bílnum og var fyrstur að honum og um leið og ég sá hversu illa farinn hann var, brotnaði eitthvað inní mér, í fyrstu fraus ég, stóð bara þarna og starði. Reyndar varð ég þarna vitni að ótrúlegum persónustyrk, allavega fannst mér það og finnst enn, þegar Gústi Margeirs kom þarna og fór að reyna að lífga frænda sinn við, ég hef farið yfir þetta milljón sinnum í huganum og er enn þann dag í dag viss um að sá styrkur sem hann sýndi þarna er ekki á margra færi. Svo kom sjúkrabíllinn og Skömmu seinna var tilkynnt að Guji væri látinn. Gunnar, pabbi Guja kom þarna og í hvert sinn sem ég sá hann leið mér verr og verr og sökk dýpra og dýpra. Ég fór svo inná lögreglustöð og ég bara man ekki hvað gerðist þar, eina sem ég man eftir er að vinur min, Jónas Friðrik, kom þarna og var að reyna að hressa mig við. Þá um nóttina brotnaði ég saman.
Ég fékk leyfi frá lögreglunni til að fara heim daginn eftir, ég gat ekki hugsað mér að vera þarna lengur. Kannski hefði verið betra að takast á við þetta strax, en þegar þú ert 18 ára og ert nýbúinn að vera viðriðinn slys þar sem einn af vinum þínum lætur lífið, ertu ekki alveg að hugsa skýrt. Á næstu árum fór sálarlíf mitt versnandi og eitt af fáu sem hélt mér á floti var nýfæddur sonur minn, Kristófer, en svo kom enn eitt áfallið, yfirvaldið hafði ákveðið að ákæra mig fyrir manndráp af gáleysi, það var eins og mottu hefði verið kippt undan löppunum á mér. Ég neyddist til að fara aftur austur í réttarhaldið, hlusta á vitnin lýsa þessum ömurlega atburði aftur og aftur frá mismunandi sjónarhornum, en verst var þó þegar ég þurfti að fara með lögreglumönnum til Fáskrúðsfjarðar til að setja slysið á svið, til að taka ljósmyndir sem notaðar voru í réttarhaldinu. Ég var svo sýknaður og fór aftur heim. Ástand mitt fór versnandi og skömmu seinna flosnaði uppúr sambandi mínu og Ellýar og hún flutti með Kristófer til Akureyrar.
Þarna hald ég að ég hafi náð botninum og við tók nokkurra ára “djamm”- tímabil.
Batinn byrjaði svo með nýju sambandi og ég ætla bara að vona að hann haldi áfram.

Ég hef hitt Jósep, bróðir Guja nokkrum sinnum og svo hitti ég Bryndísi, mömmu hans, einu sinni í Oddskarði en ég hef einungis séð Gunnar nokkrum sinnum álengdar, en ég hef bara ekki mannað mig uppí að heilsa honum. Þetta er eitthvað sem mun fylgja mér alla ævi og ég mun aldrei að fullu jafna mig á.

óraunverulegt, en samt einhvernveginn raunverulegt 5

2005-10-29T10:46:00.000-07:00

Jæja, nú eru við strax komin í 5. hluta

11. Ég er ekki viss um að margir viti eða hafi áttað sig á að fjölskyldan okkar hefur alltaf verið mikið á hreyfingu, og að mínu mati höfum við flutt mjög oft, alltof oft. Svo hef ég eitthvað verið að stunda þetta líka svo að við getum sagt að rótleysi, sem jókst um helming þegar mamma og pabbi skildu og svo þegar ömmur mínar of afar dóu, hafi einkennt minn líf að stórum hluta. hér á eftir fer lauslega upptalning á þeim stöðum sem ég hef búið á, ásamt atburðum sem tengjast þeim.
Þetta byrjaði náttúrulega allt á Ísafirði, en þar, eins og ég hef nefnt áður, fæddist ég og bjó þar þar til ég var 2ja ára, þá fluttum við til Fáskrúðsfjarðar og tókum okkur fljótlega búsetu í Sandgerði. Þarna vorum við í 2 ár en þá ákváðu foreldrar mínar að flytja til Vestmannaeyja svo að pabbi gæti farið þar í Stýrimannaskólann. Þar bjuggum við í 2 ár, að undanskildum sumarhléum, bjuggum, m.a. í gámahúsi sem mér þótti og þykir enn nokkuð sérstakt. Ég fékk svo að flytja til baka til Fáskrúðsfjarðar dálítið a undan hinum afþví að ég hafði svo miklar áhyggjur af afa og ömmu, þ.e. að þau myndu deyja á meðan ég væri í burtu, sem varð svo reyndar raunin, þannig að vorið 1981 flutti ég til ömmu og afa og bjó þar þar til hinir í fjölskyldunni komu. Hjá þeim átti ég t.d. 6 ára afmælið mitt og er það einhver besti dagur sem að ég hef upplifað, gott veður, nánast allir ættingjar mínir sem bjuggu á Fáskrúðsfirði komu. Þetta er einn af þeim dögum sem maður gæti alveg hugsað sér að upplifa aftur og aftur. Nú er ég ekki alveg klár á hvort að höfum flutt aftur í Sandgerði, en allavega fluttum við í Draumaland, minnir mig að það heiti, í einhverntíma áður en við fluttum í ”Nýja húsið” að Skólavegi 87. Þarna bjuggum við í 8-10 ár, samt fluttum við aðeins til Ísafjarðar aftur á þessu tímabili en ég er ekki alveg viss hvenær, þar bjuggum við í sumarbústað án rennandi vatns(fyrir utan ánna sem rann við hliðina á húsinu) og ekkert rafmagn, svo að það var ævintýr sem ég hefði ekki viljað hafa misst af. Eftir að við fluttum í ”Nýja Húsið”, fór pabbi að vinna sem stýrimaður og seinna skipstjóri á skipi sem gerði út frá Breiðdalsvík, Hafnareynni, en var svo sagt upp þar af því að hann og við vildum ekki flytja þangað, skiljanlega. Þannig að í smá tíma var allt í lausu lofti um hvað við myndum gera en svo kom dómurinn: Við myndum flytja til Ólafsfjarðar! Þetta var gríðarlegt áfall, ekki að ég þekkti eitthvað til Ólafsfjarðar heldur bara að flytja burt frá öllu sem maður þekkti (annars hefði áfallið verið meira). Ég man ennþá og ég held að það sé til á upptöku einhversstaðar þegar Ívar frændi kom og stoppaði mig og Andrés í miðju lagi, við vorum á æfingu með Jónasi, og spurði hann kurteislega hvort við værum búnir að gleyma að við værum að flytja úr bænum og tjáði okkur að foreldrar okkar og flutningabíllinn biðu eftir okkur. En ég var ekki alveg tilbúinn að segja skilið við Fáskrúðsfjörð og var búinn að fá leyfi til að búa hjá ömmu og afa í smá tíma, og þegar ég svo kvaddi þau á endanum má segja að það hafi verið í síðasta skipti, því fljótlega veiktist afi og dó svo ó kjölfarið nokkrum árum seinna,svo flutti amma á elliheimili og dó svo nokkrum árum seinna.
Á Ólafsfirði bjuggum við í einbýlishúsi á Hlíðarvegi og það var svo sem fínt, stuttu eftir að ég flutti þangað kynntist ég Ellý, sem átti svo eftir að verða fyrsta barnsmóðir mín. Við vorum búin að vera saman í 3 mánuði þegar við komumst að því að við áttum von á barni. Ég flutti heim til foreldra hennar og bjó þar þar til barnið, Kristófer, kom í heiminn. Eftir að hann fæddist fluttum við til foreldra minna og bjuggum þar í u.þ.b. 1 ár en þá keyptum við okkur litla íbúð í gömlu húsi á Ólafsfirði. Þar bjuggum vi ðí næstum eitt ár en þá flosnaði uppúr sambandinu og Ellý flutti með Kristófer til Akureyrar. Ég bjó einn í íbúðinni í nokkurn tíma en flutti svo aftur til mömmu og pabba sem voru þá búinn að kaupa sér nýtt hús í Hrannarbyggðinni á Ólafsfirði, þarna bjó ég nánast óslitið, að undanskildu 3 mánuðum sem ég bjó í borg óttans, aka Reykjavík þar sem ég var að vinna fyrir Sæunni Axels. Svo var það á eurovision kvöldi 1997, að ég var að fá mér aðeins neðan í því með Ásgeiri vini mínum og fyrir hendingu enduðum við Dalvík, þvar kynntist ég konu, Sollu Maju, sem vissi það ekki þá en átti eftir að verða eiginkona mín og barnsmóðir og ekki í þeirri röð. Þannig að nú flutti ég eina ferðina enn og þá til Sollu í blokkaríbúð á Dalvík. Ég byrjaði á sjá um þetta leiti, á Sigurfara frá ólafsfirði og seinna Hólmavík. Nokkrum mánuðum seinna fluttum við úr blokkinni og í raðhús þar skammt frá og um svipað leiti fundum við út að við áttum von á barni. Sumarið 1998 hætti ég á sjónum rétt áður en prinsessan mín, Benedikta Líf, kom í heiminn, 18. júlí. Í þessari íbúð bjuggum við í 5 ár eða þar til á vormánuðum 2004, við keyptum einbýlishús í Bárugötu á Dalvík. Við höfðum ekki búið lengi þar þegar okkur fór að langa að gera eitthvað nýtt og ákváðum að flytja til Danmörku. Svo 3. september 2004 fluttum við til Thorsager, sem er lítil bær á austur-Jótlandi. Og enn sem komið er þá líður okkur mjög vel hérna og erum hvorki að áætla að flytja áfram né til baka.

Jæja, þetta er nóg í bili. Ég Held að í næsta kafla verði ekki tekið á jafn léttu efni.

óraunverulegt, en samt einhvernveginn raunverulegt 4

2005-10-29T06:25:00.000-07:00

SVo virðist sem að þessir kafla úrdrættir úr ævisögu minni séu að falla fólki geð, svo ég ætla að halda áfram. Ef ég Nefni ykkur ekki þá þýðir ekkert að vera sár og auðvitað megið þið bæta við í commentunum.

10. Það er erfitt að lýsa þeim tilfinningum sem ég ber til Fáskrúðsfjarðar, ég ólst þarna upp að stærstum hluta. Við skulum bara byrja á útliti. Bærinn liggur norðan megin í botni Fáskrúðsfjarðar, bærinn heitir Búðir en persónulega hefur mér aldrei þótt mikið um það nafn. Fjörðurinn er rétt yfir meðallagi djúpur innrammaður af glæsilegum fjallgarði. Bærinn er u.þ.b. 3 km langur og liggur í brekku og það finnst mér dálítið sjarmerandi en mörgum "aðkomumönnum" þykir það dálítið undarlegt. Bærinn hefur breyst töluvert síðan ég bjó þarna til hins betra líklega, þó að náttúrulega fannst mér hann fullkominn eins og hann var. Það er bara eitthvað við staðinn í heild sinni og fólkið sem veitir mér innblástur til tónlistar, skrifta og drauma, þetta kallast víst nostalgía á nýslensku.
Fyrir mér hefur bærinn auðvitað misst töluvert af aðdráttarafli sínu eftir að amma og afi dóu, og einnig hefur mér þótt næstum óyfirstíganlega erfitt að koma þangað eftir bílslys sem ég lenti í þar, þar sem vinur minn, bekkjarbróðir og yfirhöfuð frábær náungi, Guðjón Gunnarsson, lét lífið, ég mun skrifa um það seinna.
Það er annað með Fáskrúðsfjörð sem gerir hann sérstakann í mínum huga og það er fólkið, það er einhvernveginn svo miklar persónur, auðvitað er ég ekki að tala um alla og ekki að segja að fólk annarsstaðar skorti allan persónuleika, nema kannski í 101 Reykjavík.
Litli-Hagi, Sigga-Sjoppa, Viðarsbúð, Oddi, Pólarsíld, Skrúður, Snekkjan, Hoffell, Kaupfélagið ofl. ofl. Þetta eru nokkur af þeim stikk orðum sem fá mig til að detta aftur í tímann, fyrir tíma skulda, barneigna(allaveg minna), farsíma, internets, hryðjuverka(allavega tók ég ekki eftir neina) heimurinn var bara betri og ég held að hann geti orðið svona aftur ef við bara opnum Sigga-Sjoppu aftur.
Mikið af þeim pesónum sem ég þekkti og sem mér fannst gera staðinn svona heillandi eru annað hvort látnar eða fluttar, en einhversstaðar hef ég heyrt að maður komi í mannsstað. Einhverntímann kem ég aftur til Fáskrúðsfjarðar og reyni að kynnast staðnum uppá nýtt og vona að mín börn upplifi töfra staðarins eins og ég gerði.

óraunverulegt, en samt einhvernveginn raunverulegt 3

2005-10-28T15:40:00.000-07:00

ok ég get nú kannski ekki skrifað um alla þar sem, því miður hef ég ekki umgengist ykkur öll eins mikið og myndi vilja í dag, t.d. þú Ásta það litla sem ég þekki þig, svona í alvöru, er nú ekki nóg til að setja íheilan kafla, en samt.. þá svaf ég einu sinni í rúminu þínu.
En í dag ætla ég að tala um systkyni mín sem eru það samt ekki.
8. Engin úrdráttur úr mínu lífi væri heill án þess að minnst væri á hinn nýbakaða föður og þungarokksrappara nr 1 Ívar Guðjón Jóhannesson.
Þrátt fyrir að sé elst systkynið í okkar fjölskyldu, hef ég alltaf litið upp til Ívars sem eldri bróður. Ég man eftir okkur fyrst þegar ég var u.þ.b 3-4 ára og ég var að strjúka heim til hans til að gista að,l kvöldi til, og ekki nóg með það heldur fórum við alla leið uppí fjall til að pabbi næði okkur ekki.
Við gerðum allt saman, en ég held að minnistæðast frá þessum fyrstu árum var þegar Ívar og Sverrir Reynirs komu til að frelsa mig úr klón Möggu Stínu, sem var að passa mig og systur hennar, við sluppum en hver var fyrsta manneskjan sem við hittum svo á leiðinni heim til Ívars? Mamma, og ef ég man rétt þá eyðilögðum við eitthvað hálsmen fyrir annað hvort Möggu eða systir hennar, hey sorry.
Það er aðeins nú undan farin ár sem að eru nokkuð Ívars-laus tímiog það er ekki af þvi að svoleiðis vil ég hafa það.
Mér hefur alltaf fundist magnað að segja frá að Ívar hafi verið yfirvélstjóri hér og þar sé að læra að vera rafvirki líka og svoleiðis frameftir götunum, hvað get ég sagt ég er bara stoltur af honum og stoltur að tengjast honum.
þegar það kom að því að halda skálarræðu í brúðkaupinu mín kom aldrei neinn annar til greina en hann og sagði hann söguna af því þegar ég skaut hann næstum þegar ég var að slappa á hlaðna haglabyssu á rjúpnaskytterí einhverntímann, þú varst bara heppinn að ég var eki að taka solo, þá værir þú dauður.
En hey ég er stoltur aðþekkja þig, tengjast þér og umfram allt þegar fólk segir mig líkjast þér, það hlýtur að vera að tala um andlega, afþví að ég er svo miklu fallegri en þú.
9. Hitt systkyna, ekki systkyni mitt er náttúrulega Sandra og engin önnur. Sandra er fyrsti vinur minn og ef ég hefði ráðið fyrsta kærstan mín líka. Enn þann dag í dag ef ég er að útskýra hver Sandra sé segi ég Sandra systir og þeir sem ég er að tala við vita hverja ég er að tala um.
Örlögin hafa búið svo um hnútannna að ég og Sandra höfum aldrei búið mjög langt frá hvor öðru, fyrir utan smá tímabil þegar ég bjó fyrir norðan og hún fyrir sunnan.
Ég veit ekki hvað það er en það er eitthvað við okkar samband sem lætur mér líða vel, kannski að við séum enn vinir eftir 29 ár sem er frekar gott á hvaða mælikvarða sem er. Sandra er SANDRAN og svoleiðis mun það alltaf verða.

Þessi tvo sem ég nefndi ég að undan eru manneskjur sem að breyttu mér og höfðu jákvæð áhrif á mig þá sem vara enn.
Og auðvitað ætla ég að bæta við þó svo að þess ætti ekki aðvera þörf, hey þið tvo ég elska ykkur sem mín eigin systkyni.
ok þá er þesssi stutti pistill að lokum kominn, þið megið senda mér myndir af einhverju í ykkar lífi sem ég gæti unni með.
meira seinna

óraunverulegt, en samt einhvernveginn raunverulegt 2

2005-10-27T14:53:00.000-07:00

Fyrir þá sem eru í fyrsta skipti að stilla á þessa stöð, þá hefur heljarinnar sjálfsskoðun,-dýrkun og vorkunn, átt sér stað og verður því haldið áfram í þessum pistli. Eins og í seinasta pistli mun ég vera að fara lauslega yfir vissa hluta í mínu lífi á kaflaskiptan hátt, án þess þó að það sé endilega í alveg réttri tímaröð, enda skrifa ég þetta bara eins og þetta kemur til mín. Þessi pistill mun vera tileinkaður fjölskyldunni minni, að undan skildum konu og börnum, enda er ég ekki kominn þangað.

4.Ef sérhver kafli myndi bera nafn myndi þessi líklega heita upphafið, því hér ætla að tala aðeins um hvaðan ég kem upprunalega, þ.e. hvar ég kom í heiminn!
Já það er rétt að nún ætla ég að tala um Ísafjörð.
Um hádegisbil 19. apríl 1975, fæddist ég nefninlega á gamla spítalanum á Ísafirði. Pabbi var á sjó þegar ég fæddist, eins og stóran hluta minna uppvaxtarára, ekki það að ég að áfellast hann fyrir það, en meira um hann seinna.
Ég ber blendnar tilfinningar til staðarins, ekki slæmar, það er frekar að mér fannst ég vera heima á vissan hátt án þess þó að kannast alveg við mig og þar sem ég flutti snemma frá Ísafirði og það er langt frá Fáskrúðsfirði fór ég ekki það oft þangað og í hvert skipti sem ég fór upplifði ég staðinn á anna veg en seinast.
5. Glöggir lesendur tóku kannski eftir að í fyrsta hlutanum af þessu ritverki mín talaði ég ekki um föðurfólkið mitt en það er ekki afþví að mér finnist það eitthvað síðra en móðurættin, það er heldur útaf því, eins og ég nefndi í seinasta kafla, að það er langt til Ísafjarðar og þar af leiðandi gætir þeirra áhrifa frekar í erfðum en í persónu mótun.
Upplifun mín af Andrési afa mínum er ekki flókin, fyrir mér var hann og er jarðbundinn,glaðlegur,duglegur og elskulegur maður, sem ég þrátt fyrir það finnst ég aldrei hafa fyllilega kynnst. Ef ég ætti að nefna eitthvað sem að hann kenndi mér, þá er það að sýna ófeiminn ástúð, ég veit ekki hvernig ég get útskýrt það betur.
Og ann og aftur er amman erfiðari, hún var mjög dulin persóna sem ég kynntist meira af afspurn en umgengni. Hún hét því stóra nafni Guðríður Sigrún Anna Benediktsdóttir, eða Guja amma. Að því sem mér skilst þá var hún mjög gáfuð, átti auðvelt með að læra, en af ástæðum sem mér finnst ekki rétt að tíunda hér, fékk hún ekki tækifæri til að njóta þessara hæfileika til fulls. Ég skammast mín óneitanlega dálítið fyrir að hafa ekki meira samband við Andrés afa núorðið og kem nú kannski til með að bæta úr því, en ég virkilega sé eftir að hafa ekki haft meira samband við Guju ömmu og í rauninni er ég ekki búinn að með taka enn að ég og við séum búin að missa hana.
6. Ég er næstum orðlaus þegar ég kem svo að Sverri afa, hann þekkti ég nánast ekki neitt en ég er nokkuð viss um að í gegnum pabba var það hann sem gaf tónlistina og fyrir það verð ég ávalt þakklátur. Nokkur orð Skodi, ísbjörnin og gervihandleggur.
7. þá er komið að mínum nánustu, þ.e. fyrir utan mína eigin fjölskyldu, og til að engin verði sár ætla ég bara að taka þetta í aldursröð.
Mamma mín heitir Jóhanna Kristín Arnþórsdóttir, hún er fædd 1957 og var ekki orðin 18 ára þegar hún átti mig. Það er erfitt að finna orð til að lýsa mömmu sinni, þar sem maður hugsar oft ekki um mæður sínar sem venjulegar manneskjur, jafnvel eftir að maður á að vera orðinn fulltíða , en það er þó sumt sem ég get sagt við hana, þú ert mun sterkari en þú heldur, ef ég byggi á sama heimili og þú fengir þú aldrei að koma nálægt tölvunni minni, takk og ég þarf varla að taka fram að ég elska þig. Ég hef að vísu ekki enn komið þér til að sitja heklandi í ruggustól en ég gefst ekki upp.
Pabbi minn heitir Benedikt Birgir Sverrisson og ég held að besta orðið til að lýsa honum er tilfinninga ólgusjór. Það er auðveldara að koma honum í orð og ef ég ætti að nota eitthvað eitt, væri það alhliða hæfileikaríkur. ok núna eru kannski sumir komnir með æluna í hálsinn en fyrir hina sem þekkja hann er þetta ekki svo óraunsæ lýsing. mér kemur ekki eitt í hug sem hann gæti ekki náð góðum tökum á ef hann leggði sig fram, því hann er sérkennileg blanda brennandi ákveðni, gáfna og á mjög auðvelt með að læra hvað sem er. Hann er mjög lifandi persona, og og kemur misjafnlega vel við kaunin á fólki, en ég elska hann.
Andrés bróðir er hinn helmingurinn af tvíeykinu ósigrandi, Arnþór og Andrés. Við rífumst og sláumst eins og systkynum sæmur og stundum verr, þó svo að við sláumst minna núna en við gerðum. Mamma segir að ég hafi alltaf passað uppá Andrés alla okkar æsku, þ.e. í þeim skilningi að það mátti enginn lumbra á honum nema ég og það var mörgum sem blöskraði hvernig ég fór stundum með hann, en hann var mér ekki bara boxpoki. Hann var/og er Andrés bróðir, og því miður veit ég ekki hvernig ég get komið ykkur í skilning um hversu mikla þýðingu það hafur fyrir mig, Enda hef ég sjaldan verið eins einmana og sár eins og þegar hann flutti burtu, byrjaði með Miru og minnkaði sambandið við mig. En það stendur allt til bóta núna eftir að ég elti hann til Danmörku og við erum aftur farnir að spila saman eins og okkur var alltaf ætlað að gera.
Anna systir mín er eins og pabbi, ólgandi haf tilfinninga, og undarleg blanda sem ég get ekki alveg útskýrt. Ef ég man rétt þá fór ég stundum með hana að hjóla þegar hún var lítil, minni .... yngri, þ.e. með hana í barnastól á meðan ég þeystist um götur Fáskrúðsfjarðar, annars er ég ekki viss að gæti hafa verið Agnes systir, minnið er ekki eins og það var. Annars er eitt sem ég get sagt um Önnu, sem ég reyndar gæti sagt um pabba líka, og það er að hjá þeim eru 3 flokkar fólks. Fólk sem þau elska, sem skiptir þau ekki máli eða hata, og ég vorkenni öllum þeim sem eru síðastnefnda flokknum. Ef ég ætti að nefna eitthvað eitt sem lýsir Önnu og hennar lífi, þá hefur hún altaf verið dálítil gella og það eru til myndir sem sýna að sú hegðun byrjaði snemma.
Agnes systir er uppreisnarseggurinn í fjölskyldunni, en það er alltaf eins og hún sé að reyna að segja okkur eitthvað en kemur ekki orðum að því. Og hún er eins og mamma í Danmörku í því leitinu til að þegar fólk skilur hana ekki, talar hún hærra. Agnes mín það er eitthvað sem ég á að segja v ið þig en ég bara einhvernveginn finn ekki réttu orðin. Mér fannst ágætt að vera vara-pabbi þinn þó að það hafi bara varað í stutta stund.
Aldís mín því miður get ég ekki sagt margt um þig þar sem ég þekki þig ekki nógu vel, því miður. Og fyrir þá sem ekki vita þá er Aldís Dóttur pabba, hann eignaðist eftir að mamma og hann skildu. Að því sem ég skilst er hún sama gáfumennið og systkyni sín. Það er óneitanlega skrítið að eiga systir sem er yngri en yngsta barnið en það er líka einhverra hluta vegna góð tilhugsun. Ég mig hlakkar bara til að kynnast henni í framtíðinni.

jæja, núna er ég búinn að fara mjög lauslega yfir mína nánustu. Þetta var erfitt þó sér í lagi að skera þetta níður svo að þetta verði ekki heila bók.
meira næst, fylgist því með

óraunverulegt, en samt einhvernveginn raunverulegt

2005-10-25T23:47:00.000-07:00

Ég var að hugsa um líf mitt og fann út að ég man þetta eitthvað svipað og ég man eftir bíómyndum, það er stundum eins og ég hafi ekki verið þarna en var það samt. Þannig að ég fór að pæla aðeins meira í þessu og það sem fer hérna á eftir er úttekt á mínu lífi, sumt í framhaldsmyndaformi.
1. Fyrir 6 ára aldurinn man ég ekki mjög mikið, það er meira eins og að í viti að ég var þarna og gerði þetta ogsfrv. Ég man eftir þegar ég bjó í sandgerði, húsinu á Fáskrúðsfirði ekki bænum, ég man eftir 0 bekk eina bekknum sem ég skaraði frammúr í stærðfræði, við vorum alltaf að henda leir í hurðina og gerðum kennarann brjálaðann good times. Allt sem ég man úr 0 bekk er of mikið til að tíunda það allt hér, en ég læt það fljóta með að ég man þegar Adda Kjartans var skotin í mér og góðvinur minn Elmar hrinti henni frammaf vegkanti fyrir vikið.
Ég gæti skrifað heila bók um Grunnskólann á Fásk, geri það kannski bara ekki hér.
2. Ég var 11 ára þegar allt breyttist, þá kom Elmar vinur minn með annan með sér, sem reyndist svo vera Jónas Friðrik, og spurðu mig hvort ég vildi ekki vera með þeima í hljómsveit og spila á bassa! Ég man meira að segja hvar þetta var, efst í Borgarstígnum. Fyrst þurftu þeir náttúrulega að sýna mér bassa þar sem ég vissi ekki einu sinni hvernig svoleiðis verkfæri litu út. Með þeim spilaði ég í nokkur ár og svo hætti Elmar og þá tók Andrés bróðir við trommunum í nokkur ár, eða þar til við fluttum til Ólafsfjarðar.
Eins og ég sagði þá breyttist allt þegar ég byrjaði í tónlist, loksins hafði ég fundið eitthvað sem átti við mig, hinir strákarnir höfðu fótbolta. svo vorið áður en ég varð 12 ára byrjaði ég tónskóla til að læra að spila og ég vil meina að ég hefði ekki getað verið heppnari með kennara, Jonathan Buckley, ungan englending nýsloppinn úr tónlistarháskóla. Í Jonathan eignaðist é ekki bara kennara og læriföður í tónlist heldur einnig góðan vin, sem ég syrgi mikið að hafa misst sambandið við. Ég nota ennþann dag í dag ráð og trix frá honum þegar ég er að vinna tónlist.
3. Ef það væri eitthvað eitt sem ég ætti að nefna sem alhliða áhrifavald í mínu lífi, myndi ég segja að það væru Amma mín og Afi í Litla-Haga. Það er erfitt að koma í orð hversu miklu máli þau skiptu mig og hvað þau kenndu mér mikið. Sumum finnst það kannski skrítið en það sem mér finnst eitt það mikilvægasta sem ég lærði hjá Afa var að skammast mín ekki fyrir tilfinningar og sýna þær, ef afi var reiður, nú þá var hann reiður og reyndi ekkert að breiða yfir það og eins ef hann var glaður, gat maður séð það úr mílufjarlægð. Hjá houm lærði ég einnig að dreyma og nota hið mikla ímyndunarafl sem ég vill meina að ég hafi fengið í arf frá honum.
Ég ber hans nafn og ber það með stolti og vonast bara til að geta verið, þó að það væri ekki nema helmingur af þeim manni sem ég upplifði hann til að vera.
Þetta flækist þegar það kemur að ömmu og það er ekki afþví að það er á svo litlu að taka, það er frekar að það sé erfitt að velja eitthvað eitt. Við getum byrjað á því hversdagslega, hún kenndi mér að lesa, skrifa, telja, baka, sauma krosssaum, raula, spila olsen-olsen ogsfrv. og talansi um góðan kennara hún var búin að kenna mér að lesa, skrifa og telja löngu áður en ég byrjaði í skóla. En það mikilvægasta sem ég lærði ömmu held ég að sé allt það góða sem ég geri.
Ef eitthvað eitt orð myndi lýsa hversu mikið ég elska og sakna þeirra, væri það svo kraftmikið að það myndi heyrast um allan heim þó að það væri hvíslað.

Jæja þarna fóru úrdrættir úr fyrstu 3 köflunum í mínu lífi. Endilega gagnrýnið þetta og ef þið viljið meira stillið bara aftur á þessa stöð, því næstu kaflar koma inna skamms.

Nokkur orð

2005-10-23T16:28:00.000-07:00

Það eru nú ekki margir sem kommenta hérna á þessari síðu, ekki það að ég sé ekki ánægður með þá fáu sem gera það. En það sem yljar manni sérstaklega um hjartaræturnar er þegar fólk sem maður hefur ekki séð eða heyrt í lengi villist hérna inn og þá á ég við "gamla" skólafélaga, ættingja og vina.
Annars er allt gott að frétta er að byrja í nýju starfi 1. nóv. á leikfangalagernum hjá DSG.
Það er allt gott að segja af tónlistinni lögin eru öll að koma til og alltaf ný að bætast við. Ég spilaði á velheppnuðum tónleikum með Randalin um daginn og er að vonast eftir að þær góðu viðtökur sem við fengum verði til þess að við förum að spila meira. Við erum að fara að taka upp demo í nóv-des, með lars, ég Andrés og Hölli, og erum enn að leita að nafni og þið megið alveg koma með hugmydir í þá veruna.
EF þið fengjuð tækifæri á að lifa lífi ykkar aftur á hvaða aldri mynduð þið byrja? Persónulega held ég að ég myndi byrja 11 ára, ég held að frá 11 og uppúr hafi verið mikið breytinga og uppbyggingarskeið í mínu lífi og ég myndi gjarnan vilja fara í gegnum það með þá vitneskju sem ég hef í dag.

Enn einn listinn

2005-10-18T08:18:00.000-07:00

1. hvað er ég búinn að reka oft við í dag? Ég hætti að telja í 8
2. ég stundaði fyrst kynlíf ? 16 ára, það er verið að meina með öðrum er það ekki
3. ég er ánægð/ur með mitt útlit 1 uppí 10? 8 stig
4. ég hef snýtt mér í sundi? jájá
5. hvor er betra uppgangur eða niðurgangur? Bæði magnað
6. mér finnst alltaf fret fyndið? Ekki alltaf, ekki þegar Andrés ”úldnu þarmar” Benediktsson á í hlut.
7. var Jói góður í idolinu? Ég veit ekki hver í andsk..... það er.
8. hver mundi ekki vilja sjá Jón frey í idolinu? Nonni er náttúrulega töffari, svo það væri fínt svo lengi sem ég get lækkað.
9. ég fíla eða hata Whoopi goldberg? Hún hefði átt að vera uppi þegar þrælahald var sem verst.
10. er líf eftir þetta líf? Ef þú vilt kalla þetta líf, við skulum segja að það sé annað eftir þetta líf, því þetta er líf, næsta getur ekki verið líf líka.

Hvar er heiðurinn

2005-10-14T13:38:00.000-07:00

Ég var að horfa á hina annars ágætu kvikmynd, "The last samurai" með Tom Cruise og á meðan ég var að renna henni í gegn fór að myndast hugmynd í einvhersstaðar djúpt í iðrum heilans. Það sem ég fór að velta fyrir mér er: Hvar allur heiður hjá mannkyninu smátt og smátt eftir því sem verkfæri okkur, vopn og annað fór að vera fullkomnara og tæknilegra og fór í framhaldi af því að krefjast minna af okkur í notkun þeirra. Ég fór ,t.d. að hugsa um þessa Samuraia, sem komu fram við aðra af virðingu, með virðingu, jafnvel þá sem þeir voru að berjast við. Ég held að ef einhverstaðar er til sagnaritari sem skrifar sögu heimsins, mun kaflinn um seinasta árþúsund kallast, Hnignun virðingar og dauði heiðurs.
Og svo þegar maður fer að hugsa um hvernig nýi heimurinn hefur keppst við að traðka hinn gamla til dauða, getur maður lítið annað en næstum skammast sín fyrir hvernig "mitt fólk" hefur í gegnum tíðina drepið hvern menningar heiminn á fætur öðrum í nafni trúarinnar, "frelsis" eða bara þá hinir heiðarlegu sem gera það í nafni græðginar.
Náttúrulega, þegar maður kemst í þennan þankagang, langar mig að gera eitthvað í þessu, koma okkur á hinn mjóa veg dygðarinnar og kenna hvað er rétt. En auðvitað veit ég eins og aðrir að við erum of forfallin og langt leidd til að breytast, hversu mikið sem við viljum það. Eða kannski þurfum við að fá nýjan spámann sem mun sameina og leiða mannkynið inní nýtt árþúsund, þar sem hæfileg blanda hins gamla og nýja mun að endingu gera okkur kleift að vaxa sem manneskjur og lifa af.

Hver ert þú

2005-10-11T12:02:00.000-07:00

Hvað er það besta sem þú getur sagt um sjálfan þig, við sjálfan þig.

Vasa heimspeki #1

2005-10-08T12:10:00.000-07:00

Hvað er raunverulegt? Hvernig veit maður það og hver er munurinn?
Er enginn einn raunveruleiki? hefur kannski hver einasta manneskja sinn eigin raunveruleika og allir þessir raunveruleikar falla saman eins og púsluspil og mynda þannig hinn eiginlega raunveruleika sem við lesum svo um í blöðunum.

á trúarlegu nótunum

2005-10-03T03:53:00.000-07:00

Ég var að horfa á hina annars ágætu mynd Constantine, og meðal spekinnar sem þar bar á góma var að Guð og Lúsifer hefðu gert nokkurskonar veðmál um sálir manna, eitthvað á þá leið að hvorugur má taka beinan þátt í lífi okkar en að allar manneskjur fæddust með möguleika og hæfileika til að gera gott og/eða illt og að leyfilegt væri að nota dulin skilaboð, eins og Coke Cola notaði einhverntímann í bíóhúsum, og þessháttar sem hvatningu til að stýra okkur í aðra hvora áttina, þ.e.a.s. upp eða niður.
Ég held að þetta sé og hafi verið aðeins öðruvísi, ég held að þeir, þær eða þau hafi verið að rífast eða rökræða um innræti og tilgang mannkynsins og Guð hafi á endanum sagt að hann/hún hefði skapað okkur í sinni mynd og að hann hefði fulla trú á sköpunnarverki sínu og til að sýna frammá ágæti þess myndi hann semja nokkrar einfaldar reglur til að fara eftir og svo myndum við, með þeim góðu gjöfum sem Guð gaf okkur og með þessar reglur að leiðarljósi, skapa paradís á jörð Og svo þegar dómsdagur rynni upp myndi Guð verðlauna hina réttsýnu með nýju lífi á æðra tilvistarstigi og svo mætti Lúsifer hirða hina örfáu gallagripi sem eftir væru.
Ég held að eitthvað hafi svo misfarist í túlkun okkar á þessum reglum og að á endanum vilji hvorugur nokkuð með okkur hafa, allavega fæ ég á tilfinninguna að í heild sinni sé mannkynið að valda allnokkrum vonbrigðum.
Ég finnst að auk reglna, ættum við hvert og eitt að fá augljósan tilgang í vöggugjöf svo við þyrftum ekki flest að eyða stórum eða öllum hluta ævinnar í að finna hann.

Og já, fyrir þá sem eru að velta því fyrir sér þá trúi ég á Guð og Lúsifer, en ég geri það bara á minn hátt og finnst að ég og aðrir ættu að fá að gera það í friði og ættu að gera það með friði. Auðvitað þarf að taka nokkur af boðorðunum og uppfæra fyrir nútímann, og ég er nokkuð viss um að það yrði ekki í fyrsta skipti, en flest þeirra eiga jafnvel við í dag og þegar þau voru skrifuð.
Og nei, ég er ekki frelsaður, allavega ekki í þeim skilningi sem lagt er í orðið í dag, og ég gjörsamlega fyrirlít skiplögð trúarbrögð. hvernig getur trú verið skipulögð þegar hún er jafnmargbreytileg og við erum mörg?
Ég hef töluvert meira að segja um þetta mál og tengd efni en það er efni í heila bók og ég nenni ekki að fara að skrifa hana hér.

Þá er komið að helv... klukkinu

2005-09-25T06:38:00.000-07:00

Furðulegar staðreyndir um mig.

1. Ef það eru 2 eins hlutir á borði get ég ekki tekið einn og skilið hinn eftir, ég verð að taka báða eða skilja þá báða eftir.

2. Öfugt við það sem margir halda, þá er ég mjög feiminn og á erfitt að vera innan um mikið af fólki sem ég þekki ekki.

3. Ég er nokkuð smeykur við íslenska hestinn, enda er þetta forljót og illainnrætt skepna og ef einhver er ósammála því, nú þá er það bara óviti.

4. Ég söngla allan daginn, Óskar stjúpi segir að það sé mjög vinalegt í fjósinu á morgnana en samnemendur mínir í dönskuskólanum hér voru alveg vissir að það væri eitthvað mikið sem skorti í toppstykkið.

5. Þrátt fyrir að ég sé búinn að spila tónlist síðan ég var 12 ára, þá hef ég alveg stórmerkilegt taktskyn sem byggist allsekki á því sem aðrir vilja meina að sé rétt og svo hef ég nánast enga þekkingu á tónfræði, einfaldlega afþví að styðja mig við mína tilfinningu fyrir tónlist hefur þjónað mér vel og eins og ég segi alltaf: "ég bara veit hvernig tónlist á að hljóma!"

þarna hefurðu það Anna og ég ætla bara að klukka Hölla, aðallega afþví að hann er furðulegur og svo finnst mér svona keðjubréf viðurstyggileg.

Í stuttu máli

2005-09-25T06:27:00.000-07:00

Í stuttu máli þá var ég á æfingu með bestu hljómsveit í heimi að spila frábær lög, í einhverju besta æfingarhúsnæði sem völ er á og á frábærum stað. Og svo kem ég heim til að hlusta á Sollu og Andreu misþyrma einhverjum lögum í singstar, sem betur fer er Solla að fara að baka.
Svo í stuttu máli, þá er allt gott í dag (nema kannski að ég er að fara að vinna á morgun)

Bassagoðið og framtíðarstjarnan Arnþór II

2005-09-24T14:01:00.000-07:00

Núna er laugardagur

2005-09-24T14:00:00.000-07:00

Vampiros spilaði í fyrsta sinn saman í 4 ár, þ.e.a.s. upprunalega vampiros ég Hölli og Andrés, og auðvitað var það á tónleikum sem við alveg gleymdum að æfa fyrir, og það gekk bara ótrúlega vel miðað við æfingarleysið. Svo í dag vorum við að vígja nýja æfingarhúsnæðið okkar og það var alveg magnað. Tókum upp nokkur lög, gömul og ný svo við erum nokkuð vissir um að næstu tónleikar verða frábærir. Svo á morgun erum við að fara að æfa með popprokk-bandinu og ég býst ekki við að það verði nokkuð annað en frábært.
Annars er ekki mikið að frétta, við erum ekki enn komin með bílinn í okkar hendur það vantaði einhverjar rafmagnssnúrur sem þurfti að panta.
Jæja ég ætla svo að rita einhverjar línur aftur á morgun til að segja ykkur hvernig fór á æfingunni og kannski til að koma þessu helvítis klukki frá mér, Anna ef þetta hefði komið frá einhvejrum öðrum en þér hefði ég kveikt í viðkomandi.

Miklar annir

2005-09-19T08:35:00.000-07:00

Þetta kemur til með að verða frekar annasöm vika hjá mér að öllum líkindum, í dag, mánudag, er ég að vinna allan daginn og svo er æfing hjá Randalin, sem er hljómsveit sem ég er búinn að vera að spila með niðri í Aarhus í dálítinn tíma, og svo á morgun er ég að fara í starfsviðtal starx eftir vinnu, að því ógleymdu að Kristófer á 12 ára afmæli, svo á miðvikudaginn byrja ég að að vinna allan daginn og svo förum ég í að flytja inní nýtt æfingarhúsnæði með Andrési, Hölla og Lars og æfum svo smá býst ég við og svo um kvöldið erum við í Vampiros að fara að spila á okkar fyrstu spuna-tónleikum nokkur ár og fyrstu einnig í Danmörku. Enn sem komið er ekki búið að ráðstafa fimmtu- né föstudeginum en svo á laugardag verður fyrsta alvöru æfingin hjá okkur í nýja húsnæðinu og svo á sunnudaginn verður æfing hjá Vampiros.
Að því ógleymdu að jens ætlar að koma með bílinn til okkar í vikunni.
Þannig að það er mikið að gerast.

já nú eru þið heppinn

2005-09-12T14:05:00.000-07:00

já nú hefur mikill hvalreki komið á ykkar fjörur, því einhver albesta hljómsveit veraldarsögunnar, hinga til, er að byrja að spila aftur og ætlar að stíga á stokk á Gyngen sem er spilastaður í Århus.
Tónleikarnir eru 21. sept. nk. og byrja ca. 10.30
og fyrir þá sem ekki vita þá er ég að tala um Vampiros, ofurbandinu sem var startað af rytmabræðrunum Arnþóri og Andrési Benediktssonum og Herði Valssyni gítarhetju.
Að öllum líkindum verða tveir nýjir meðlimir og ég kynni þá frekar seinna.
Fylgist með frekari fréttum af þessu, þar sem það er ýmislegt spennandi í burðarliðnum sem mun koma skemmtilega á óvart.

Tómarúm í rými

2005-09-06T07:46:00.000-07:00

Stundum fæ ég svona hálfgerða tómleika tilfinningu af engri finnanlegri ástæðu, fer þá að velta fyrir mér hvar ég er í lífinu og heiminum og er ekki alveg að skilja það, sérstkalega vegna þess að þetta er ekki einhvernveginn eins og ég var búinn að plana þetta þegar ég 16 ára, maður fer að hugsa bara ef ég hefði gert þetta eða sleppt þessu.
Og í beinu framhaldi af þessum pælingum fer ég að hugsa hvað það væri magnað ef maður gæti farið í tíma og orðið aftur 6 ára en samt með alla þá vitneskju sem ég hef í dag.
En svo er náttúrulega eitt sem kemur alltaf á móti, eins og þeir vita sem hafa horft mikið á Simpsons þá getur maður ekki hætt á að breyta neinu í fortíðinni án að mega búast við að allt verði breytist og ekki endilega til hins betra, t.d. ætti ég ekkert af þessu frábæru börnum mínum.

seinna!

Kraftaverkalyf

2005-09-02T09:54:00.000-07:00

Það er sama hvort ég er stressaður, með höfuðverk, vöðvabólgu, leiðist, er reiður, pirraður, er dapur, fæ slæmar fréttir osfrv. ÞA er eitt sem að lætur mér líða betur, lætur allt líta betur út og er gott á bragðið: Øl!
og þá helst Tuborg Grøn.

Bara þokkalega góður samt betri í gær

2005-08-23T11:23:00.000-07:00

Já, mér líður bara frekar vel enda er ég nýbúinn að borða og þar á undan var hljómsveitar fundur og æfing og það var alveg magnað. Við vorum að tína til öll lögin okkar og fara í gengum hvaða lög við ætlum okkur að halda áfram að vinna í og hver verða geymd eða gleymd. Þetta gekk frekar vel og á endanum vorum við með 21 lag og svo eigum við eftir að fara yfir þann lista líka og fækka þeim niður í 10-11.
Það er allt í full sving hjá Önnu ofursystir að selja húsið okkar og verður vonandi klárað á næstu dögum, en þetta er alltaf náttúrulega mikið stress á meðan að svona er í gangi. Ég ætla að fara snemma að sofa í kvöld til að vera hress og kátur í fyrramálið. kristófer er núna í skólaferðalagi til Bornholm og kemur aftur á föstudaginn, hann er búinn að vera mjög duglegur, eins og stelpurnar, með að fara svona ótalandi inní nýjan bekk og ég gæti ekki verið stoltari.
Hérna er heimasíða skóla Benediktu og Kristófers http://www.thorsager-skole.dk/ og hérna er heimasíða Andreu skóla http://www.roende-skole.dk.
Og já, áður en ég gelymi því, þá heitir Hljómsveitin okkar Clark Kent.

Lífsstíll eða bara leti?

2005-08-20T00:23:00.000-07:00

Það er búið að vera að renna upp fyrir mér ljós á þessum síðustu misserum, hverslags lífstíll myndi henta mér best, og nei með orðinu lífsstíll er ég ekki að tala um kynhneigð.Það sem ég er búinn að uppgötva er að það myndi fara mér alveg ótrúlega vel að gera ekkert, og þá er ég að meina að vinna ekkert og ég flokka tónlist ekki undir vinnu jafnnvel þó að maður sé að fá borgað fyrir flytja eða semja tónlist.
Það er bara eitthvað við orðið vinna sem vekur hjá mér ónotatilfinningu og ekki bara á íslensku, t.d. arbejde, work, það er bara eitthvað við þessi orð sem vekur ekki mikla hrifningu hjá mér. Mörgum sem þekkja mig koma kannski þessi skrif dálítið á óvart, þar sem ég unnið frekar mikið um ævina (þó að stutt sé), en ég hef aldrei verið fullkomlega ánægður né sáttur. Og hvaða niðurstöðu fæ ég útúr þessum skrifum: Ég ætti að einbeita mér meira að því að koma mér áfram á tónlistarsviðinu og reyna þannig með öllum ráðum að koma í veg fyrir að vinna framar. Flestir eyða stórum hluta ævi sinnar í að vinna og þá venjulega ekki fyrir sjálfan sig og flestir eru á tímalaunum svo að þeir eru að selja stóran hluta af þeim litla tíma sem við fáum hérna í þessu lífi. Ég held að þetta séu samantekin ráð, það er búið að búa til allskyns þjónustu og vörur, sem búið er að búa svo um að við getum ekki lifað án en þurfum að vinna til að fá eða eignast og þá oft við að framleiða eða framreiða það sem við förum svo að borga fyrir. Og svo er búið að koma því inn hjá okkur að við þurfum ekki bara að eignast vissa hluti, heldur að við þurfum að eignast þá strax og þar koma inn bankar og lánastofnanir, sem segja þetta er ekkert mál við lánum þér bara, þú borgar bara einhverja smá upphæð á mánuði og getur bara keyrt í burtu á nýja landcruisernum með nýja 42 tommu flatskjá sjónvarpið í skottinu. En eins og máltækið segir þá gerir margt lítið eitt stórt og áður en langt um líður ertu búinn að gera stofnanir og fyrirtæki áskrifendur að peningum þínum og þaðan af verra tíma. Niðurlag: Hættið vinna,setjum fyrirtæki og stofnanir á hausinn, veiðum okkur í matinn og hittumst svo á kvöldin kveikjum varðeld, spilum tónlist, drekkum berjavín og gerum góðlátlegt grín að öllu saman.

Löngu vitað

2005-07-28T03:23:00.000-07:00

Í nýlegri breskri rannsókn var sýnt frammá að þeir sem hlaði tónlist "ólöglega" af netinu, Kaupi einnig tónlist á netinu og þá að meðaltali 4 sinnum meira en þeir sem nálgist tónlist einungis á "löglegan hátt". Þetta finnst mér áhugavert íljósi þess að þessi bransi er alltaf að væla um að skráarskipti séu að ganga að þeim dauðum, bara í seinustu viku var náð í 500.000.000'asta lagið hjá iTunes og þjónustan þeirra í Evrópu seldi yfir 800.000 lög á nokkrum vikum, svo eru náttúrulega fleiri veitur með löglegt niðurhal, t.d. tonlist.is, sem eru að gera það gott. Ég held að þessi tónlistarbransi verði bara að sætta sig við að þetta er komið til að vera og eftir að maður er búinn að vera að sjá þessa þætti í imbanum þar sem verið er að líta á líf þessa þekktustu stjarna, er manni nokkuð sama þó að þær missi nokkrar krónur. Það er engum hollt, og sérstaklega ekki "listamönnum", að eiga of mikið af peningum.

Smá hjálp

2005-07-25T10:53:00.000-07:00

Mig vantar smá hjálp hérna. Þeir sem mig þekkja vita að stundum á ég dálítið erfitt með að ákveða mig og þetta er eitt af þeim tilfellum. Málið er að mig langar að fara að skrifa bók og fyrir það fyrsta er ég ekki viss um hvernig bók, það má vera skáldsaga,heimild,sjálfhjálparbók eða eitthvað annað sem ykkur dettur í hug og svo er það um hvað ætti bókin svo að vera. Mér þætti vænt um að þið mynduð reyna að hjálpa mér við þetta og það væri ágætt aef þið gætuð rökstutt ykkar hugmynd og þið sem þekkið mig mættuð þá útskýra aðeins afhverju ykkar val myndi passa mér vel.

Krossgötur og þvergötur

2005-07-21T14:00:00.000-07:00

Það er fátt erfiðaðra í lífinu en að velja sér þá braut sem maður ætlar að fara eftir, hvort sem það er í námi eða annað, þó að fyrir mörgum liggi þetta augljóst fyrir, en fyrir okkur hin er þetta hin mesta raun. Þetta byrjar allt um leið og maður byrjar í skóla, maður finnur það fag sem maður er bestur í og í flestum tilfellum fylgir það manni alla skólagönguna, í efstu bekkjum grunnskóla getur maður svo valið hvort maður ætlar að láta ganga fyrir námið eða félagslífið, þó svo að sumir geti leyft hvoru tveggja að njóta sín og svo eftir grunnskóla er manni leyft að velja hvort maður vilji halda áfram eða fara út á vinnumarkaðinn og það er erfið og flókin ákvörðun, þegar maður er ungur, búinn að vera í skóla í 10 ár og sér frammá að geta eignast eigin pening og flestir taka ranga ákvörðun, ok, margir segja að þeir hafi ekki verið miklir námsmenn og eitthvað álíka rugl, en það sem ég er búinn að átta mig á og ég vona að sem flestir séu með á þessu í dag, er að allt nám hversu lítið, er mikilvægt og í rauninni finnst mér að það ætti að vera skólaskylda fram að 18 ára aldri.
Núna fór ég yfir nokkrar af þeim ákvörðunum sem við þurfum flest að takast á við en auðvitað vantar hér nánast allar félagslegar, trúarlegar, sjálfsagðar ákvarðanir sem eru þarna í bland.
Ein ástæðan fyrir því að ég er að rita þessar línur um þessar ákvarðanir sem við þurfum að taka í lífinu, er að ég var að skoða hvað ég hef lifað í marga mánuði og þeir eru ekki nema 362 og 362 er ekki hátala en svo koma 362 í viðbót og ég er orðinn 60 ára, lífið er hreinlega of stutt til að vera að sóa því í rangar ákvarðanir. Taktu strandveginn eða fjallveginn frekar en hraðbrautina, þú ert lengur á leiðinni en útsýnið er betra.

Heimur versnandi fer

2005-07-08T11:17:00.000-07:00

Ég verð að segja að sprengjutilræðin í London fengu dálítið á mig og í rauninni mun meira en 11. september í USA. Kannski er það nálægðin, fyrirlitningin sem ég hef á bandarísku stjórnarfari eða eitthvað annað. Það sem fær eiginlega mest á mig er tilgangsleysið, að ráðast á óbreytta borgara á viðurstyggilegan hátt og og fá heiminn jafnvel meira upp á móti sér. Ég þekki nokkra araba og flest er þetta mjög yndælt fólk, en þetta er næstum komið á það stig að maður fer að óska þeim öllum dauða svo á ég og mínir getum um öruggt höfuð strokið. En auðvitað er þetta ekki svona einfalt, fyrir það fyrsta er ekki neitt öruggt að þetta hafi verið arabar og í annan stað þá er þetta mjög lítill og einangraður hópur af heilaþvegnum, reiðum, fáfróðum og frekar sorglegum mönnum sem halda, því miður, að þeir séu að gera rétt.
Og ef arabarnir myndu nú allt í einu hverfa af yfirborði jarðar, myndi örugglega bara koma einhver í staðinn. Hér læt ég fylgja besta ráð sem hægt er að gefa nokkrum manni og þessi setning ætti að vera upphaf og þungamiðja í stjórnarskrám allra landa og ætti að vera innlimuð í alla trúartexta.
Live and let live!

Ég er lifandi

2005-06-25T23:41:00.000-07:00

Einhverra hluta vegna er ég búinn að vera svo andlaus undanfarið að mér hefur ekki dottið neitt í hug. Að hluta til er það líklega vegna þess að ég nýbyrjaður í svo hundleiðinlegri vinnu að mig langar helst að framkalla einhver vinnumeiðsl nánast í hvert einasta skipti sem ég fer í hana og þið sem þekkið mig eruð vonandi sammála því að ég hef nú ekkert verið neitt óduglegur við að vinna og svo til að bæta gráu ofan á svart þá skemmdi ég smá vegis vinnubíl sem ég var að keyra og er með smá móral yfir því. Svo er ég dálítið leiður yfir að stelpurnar okkar eru að fara til Íslands. Sko nú er orkan alveg farin, þið verðið bara að leyfa mér að velta mér aðeins uppúr þessu, verð svo kominn í fínt form áður en langt um líður! Seinna

Var bara að fatta þetta

2005-06-10T13:19:00.000-07:00

Ég var bara nánast akkúrat núna að uppgötva dálítið. Indlenskar stéttarvenjur eru smámynd af heiminum og stöðu okkar allra í hinni stóru refsiskák guðana.
Stundum er bara ekki nóg að spila með! Stundum verður maður að spila með aðra! Vertu meðvitað óheiðarlega heiðarlegur, afþví að það er alltaf eitthvað sem þú gleymdir að haka í. Ef þér er boðið að smakka eitthvað, skaltu sleppa því! haltu því sem að þú hefur og ekki fá þér meira þegar þú ert södd/saddur, því þér mun að öllum líkindum svelgjast á því. Flest sem þér er boðið ókeypis, kemur til með að kosta þig meira á endanum.

Annað ansi upplífgandi sem ég var að fatta:
lífið er stutt þegar þér líður vel, en eilífð ef þér líður illa.

Arnþór Benediktsson
litl´ glaði

Smá innskot

2005-06-05T16:08:00.000-07:00

ef ég þyrfti að taka mér sviðsnafn í tónlistinni, hvað ætti það að vera?

p.s. Ég er búinn að hafna Arnthor Hvidebruun

Hér er ég mættur enn á ný

2005-05-31T12:08:00.000-07:00

Núna er allt á botni við að leita að vinnu, þar sem þessi vinna á herragarðinum gekk ekki upp út af langi sögu sem ég nenni ekki að fara útí, Sandra ég segi þér það bara þegar við hittumst í ágúst. Ég sendi 7 atvinnuumsóknir í dag og er að byrja að fá svör, það verður fróðlegt að sjá hvað kemur útúr því.
Og svo keypti ég mér vikingalotto í dag og kom svo hróðugur inní stofa, hélt miðanum á lofti og básúnaði að hér væri ég mættur með lykilinn að framtíðinni! En eins og flest fólk sem á ekki of mikið af peningum þá hef ég oft pælt mikið í því hvað ég myndi gera ef ég ynni í einhverju lottoi og ég er löngu búinn að sjá það að ég þyrfti að vinna ansi mikið til að koma öllu því á verk sem mig langar að gera.
Svo eru það nokkrar upphæðir sem myndi vilja vinna 5, 50, 100 eða 200 milljónir. 5 millur er lágmarkið og er mjög þægileg upp sem veldur ekki höfuðverk yfir í hvað maður ætti eyða peningunum, frá 5 til 50 er bara dauður punktur annaðhvort of mikið eða of lítið, 50 er draumurinn passlegi sem ég held að sé álíka þægileg upphæð og rúm sem er nýbúið að skipta á og þú ert að fara uppí það nýkomin(n) úr baði, 100 fær mig til að fara að hugsa um hvað það væri gaman að fara að sniðganga þetta fátaæka pakk sem maður þekkir, þ.e. næstum allir og þegar ég hugsa um 200 fer mig að langa að kaupa húsin hér í kring, rífa þau niður byggja svo háan vegg í kringum verða að taugaóstyrkum ofsóknarbrjálæðingi og smátt og smátt breytast í blöndu af Howard Huges og Gollum. Annars veit ég ekki hvað ég myndi gera, ég þeg held að ég þurfi ekki að hafa miklar áhyggjur afþví að ég sé að fara að vinna einhverja geigvænlega fjárupphæð á næstunni. Annars held ég að margir spili í rauninni ekki í lotto og þesslagsspilum til að vinna held er líka til að gera draumana um hvernig það væri að vinna raunverulegri, þannig að fyrir litla upphæð er hægt að kaupa sér ltila vonarglætu sem heldur manni hita þar til maður kaupir næsta miða.
En nú þegar við erum farin að tala um von osfrv. þá verð ég að deila með ykkur smá sögu. Þannig er mál með vexti að ég er ekki kristinn en ég trúi á minn eigin Guð á minn hátt og um daginn þegar ég átti dálítið erfitt, sagði ég við lágt útí loftið:"Góði Guð, gefðu mér merki sem ég get skilið", og þegar ég kom heim og var að fá mér kaffi, var mér litið til hliðar og rak augun í kassa af Weetabix og þar í setninguna: "Vi giver dig de gode ting, så er det op til dig at bruge dem", eða lauslega yfirsett á íslensku: "Við gefum þér góða gjafir, en það er á þína ábyrgð hvernig þú ráðstafar þeim", skrítið eða ekki, vildi bara deila þessu þar sem þetta fékk dálítið á mig.

dálítið sad er það ekki

2005-05-24T12:33:00.000-07:00

Eins og mörg ykkar vita sem eru hafið komið hér inn áður, þá erum ég og Solla búin að vera í dösnkunámi ásamt fólki frá hinum ýmsu löndum, þ.á.m. Írak og ég verð að segja að það er nú hálfsorglegt þegar þetta fólk er skoðar myndir og fréttir að heiman og það er ekkert nema bílsprengjur og fleira í þeim dúr.
Og ég er búinn að heyra nokkrum sinnum að "svona var þetta ekki þegar Saddam stjórnaði þessu!", og einn maður sem var að segja þetta sagði líka að hann hefði búið þarna í 35 ár og Saddam og hans kumpánar hefðu aldrei verið neitt að bögga hann og hann er ekki einu sinni af sömu trú og Saddam.
Ok hann er ekkert ljúfmenni hann Saddam en ég held að við verðum að viðurkenna að lýðræði virkar bara einfaldlega ekki allstaðar, eins og þessi sami maður sagði, "fyrir stríð höfðum við einn Saddam núna eru þeir þúsund".
Þetta er menningarsamfélag sem er mörgþúsund árum eldra en okkar en samt erum við, vesturlönd og þá aðallega fæðingarhálfvitarnir í bandaríkjunum, viss um að þetta fólk þurfi að læra eitthvað af okkur!
Svo fyrir ykkur sem hafið áhuga að læra eitthvað nýtt, þá eru upptökin að flestum átökum sem eru í miðausturlöndum runnin undan rifjum vesturlanda, t.d. átök á milli trúarhópa í Indlandi voru ekki til staðar fyrr en nýlenduherrarnir fóru að deila landinu niður þegar þeir létu það af hendi, svo að ekki minnst á þann hluta Indlands sem var skorinn frá og gerður að Pakistan og síðan hafa verið stríð þar á milli, bandaríkin þjálfuðu upp og gáfu vopn til talibanana í afganistan, dældu peningum og vopnum til Saddams í Írak og síðast en ekki síðst stálu vesturlöndin helmingnum af Palestinu og lét í hendur gyðinga eftir að þeir voru búnir að kría það út með væli og sjálfsmorðsárásum og svo réttlættu þeir það með því að segja að gyðingar hefði sögulegan rétt til að búa þarna, það er eins og að segja að íslendingar hafi sögulegt tilkall til Ameríku.
jæja, nóg raus ég skal reyna að hafa þetta léttara næst.

Dansarar

2005-05-21T13:25:00.000-07:00

Eftir að hafa reynt að njóta þess að horfa á Eurovision, þá verð ég að setja hérna nokkur orð í prent. Þó að tónistin hafi kannski verið neitt til að hrópa húrra fyrir, þá er eitt sem er mun verra og það eru þessi helvítis dansarar og ekki bara þarna, því mér finnst að það ætti nánast algjörlega að fjarlægja þessa leiðindar, ofmetnu spriklandi aftanúrkreistinga úr tónlistarmyndböndum, tónleikum og fleira sem tengist þessari listgrein,tónlist. Og ég þori nánast að veðja að tónlistin mun batna, um leið og þessi útferð poppmenningarinnar hverfur á braut. Og Britney, ef þú ert eitthvað svekkt yfir þessu og ætlar að fara að kommenta, þá skaltu bara spara orkuna og nota hana í að gefa út betri tónlist.

Þriðjaheims hjálp af eða á

2005-05-18T09:29:00.000-07:00

Það er nokkuð erfitt að svara þessari spurningu! Eitt er allavega víst að sú leið sem er farin nú er ekki að virka. Við gerum of mikið af því að koma fram við þetta fólk eins og að það geti ekki gert neitt sjálft. Það er alltaf verið að safna heilum haug af peningum á öllum byggðum bólum heimsins, en hvert fara svo þessir peningar?
Einn vinur minn hérna í Danmörku vann eitt sinn í Afríku við hjálparstörf og þegar fjöldamorðin í Búrundi voru, þurfti hann að setja upp flóttamannabúðir, fyrir fólkið sem var að flýja undan árásarmönnunum, í skyndi og fékk hann helling að ábreiðum af flutningabílum og náði að búa til tjaldbúðir sem nægðu fyrir alla og allt gekk vel þar til Rauði Krossinn kom og lét taka búðirnar niður og setja upp búðir með tjalddúkum merktum Rauða Krossinum svo að það sæist í sjónvarpinu og ég þori að veðja að fyrir peningana sem fóru í þessa tjalddúka hefði verið hægt að kaupa nokkra hrísgrjóna skammta í viðbót og halda aðeins fleira fólki á lífi. Og svo er það annað, núna má ekkert vandamál vera án þess að Angelina Jolie eða einhver annar frægur sé mættur til að sýna hvað þau séu góð. Persónulega finnst mér svo sem í lagi að fólk sé að hjálpa til, en ég held að þetta fólk sé stórlega að ofmeta mikilvægi sitt, en þegar ég sé mynd af einhverjm frægum, fallegum og með tárin í augunum í hópi af fólki sem er vannært, slasað eða eitthvað álíka, þá einhvernvegin finnst mér það draga úr og draga athyglina frá vandamálinu. Málið er að það er einfaldlega erfitt fyrir okkur að taka holliwood þotuliðið alvarlega.
Lausn að mínu mati: hættum að senda peninga út í loftið, til einræðisherra eða einhverra hjálparsamtaka þar sem við vitum ekki hvar þeir enda. Söfnum frekar peningum til að senda verkfræðinga, lækna, verktaka, smiði, kennara osfrv. og kennum fórnarlömbum átaka og ýmiskonar áfalla kleift að hjálpa sér sjálft og komum með í veg fyrir að þurfa að safna annað hvert ár til að setja plástur á sama vandamálið.
Arnthor út.
Í næsta bloggi: 50 miljónir

Búinn

2005-05-13T15:27:00.000-07:00

Ég dag var, vonandi, seinasti dagurinn minn í málaskólanum, þar sem ég er að fara að byrja í praktik, sem er nokkurskonar reynslutími, á herragarði hérna stutt frá. Ég verð í 14 daga í þessari praktik og eftir þann tíma vitum ég og/eða vinnuveitendurnir hvort þetta sé vinna fyrir mig eða hvort ég henti í þessa vinnu.
Þið getið smellt hérna til að skoða heimasíðu sem þessi herragarður er með. Svo kem ég bara í skólann seinna í mánuðinum til að taka útskriftarprófið, sem ég ætla að ná með glans.
Andrés bróðir var að kaupa sér nýtt trommusett af Gretsch-gerð, klikkað flott og með alveg hrikalega stóra bassatrommu sem ég er mjög spenntur að heyra í. Verð að viðurkenna að þegar hann sagði mér frá því þá kitlaði mig dálítið til að fara og fjárfesta í nýjum græjum en þar ég get bara keypt fyrir pening í dag er það ekki hægt strax, en Solla er búinn að samþykkja að ég má kaupa eitthvað strax þegar e´g er farinn að þéna eitthvað með spileríi.
Ég var búinn að biðja ykkur að senda mér línur um eitthvað sem ég get talað um hér og/eða túlkað á minn hátt, en einungis gælinafni, Addi E, varð við þessari litlu og einföldu bón.
Þannig að núna bið ég ykkur enn og aftur um að senda mér eitthvað, og ég vel eitthvað af handahófi til að tala um og/eða túlka fyrir ykkur hér.
Svo bið ég bara Önnu systir að skila kveðju til Guantanamo, þegar hún ætlar að gera tilraun til að komast óhindruð til Bandaríkjanna um næstu helgi. Og Anna það var ein í skólanum að segja mér að það var augnbrúnaplokkari tekinn af henni,það er víst vopn í höndunum á snyrtifræðingum sem geta ráðist á flugstjórann klipið aðra brúnina og hótað að toga nema að hann lendi vélinni á einkaskrifstofu George Bush, þannig að þú verður kannski bara að vera Unabrow Benediktsdóttir í nokkra mánuði.
Kemur ekki stundum fyrir að þið efist, um hvað eruð þið ekki viss en þetta er einhver nagandi efatilfinning. Finnst eins og þið séuð að gera eitthvað vitlaust eða bara eitthvað sem þið getið ekki komið fyrir ykkur. þetta er eins og þegar manni dettur einhver lagstúfur í hug en sama hvað maður reynir kemur maður titli né flytjanda fyrir sig. Og í framhaldi af því að ég sagði um að fólk ætti að sækjast eftir að vera sátt, þá vil ég bæta við að það sem fólk þarf til að geta lifað innihaldsríku lífi er að vera sátt og efast hvorki um sjálft sig eða tilveru sína.
Hugsanlega mun næsti pistill innihalda útlistun á hvernig á að lifa, og þá er ég ekki bara að tala um að draga andann.

Raunsýnn maður sagði ...

2005-05-08T13:11:00.000-07:00

"Mitt stolt er að vera sonur þessarar þjóðar,
en þjóðin er ekki líkt því eins stolt af mér".
Þessar raunsæju línur úr þekktu dægurlagi, sendi mér samtíðarspekingur mikill og má segja að þetta sé nokkuð sem ég hef pælt í undanfarið beint og óbeint.
Við skulum bara byrja á að taka fyrir það sem liggur beinast við, þjóðarstolt! Það er kannski ekkert voðalega oft sem að maður bókstaflega er upprifinn að stolti útaf þjóðerni sínu en svo lendir maður í samræðum eins og ég lenti t.d. í um daginn þar sem var verið að tala um hetjudáðir og þessháttar og það var reyndar einn ameríkumaður í hópnum þannig að þið getið nú ímyndað ykkur hvernig það var, en svo sagði ég söguna af vestmanneyingnum sem, þarna um árið synti einhverja heljarins leið í brjáluðu veðri og þurfti svo að klifra upp og ganga á hrauni og svo brjóta ís á gömlu baðkari til að fá sér að drekka, eftir að báturinn sem hann var á sökk og engin gat toppað þetta þrekvirki og svo maður tali ekki um þegar maður rekst á í hérlendum eða erlendum fjölmiðlum fréttir af landvinningum íslenskra viðskiptamanna um víðan völl, ég kom t.d. temmilega stoltur í dönskutímadaginn sem ég las að íslendingar hefðu komið og keypt eina að elstu og virtustu verslunarkeðjum á Danmörku, Magasin.
En svo kemur þetta neikvæða! Hvað er ég samanborið við þessa miklu íslensku landa mína? Ekki neitt sérstaklega merkilegt fyrirbæri hvorki þegar ég var ómenntaður frystihúskall í Dalvík né þegar ég varð ómenntaður innflytjandi í Danmörku. Þannig að ég get ekki ímyndað mér að landar mínir geri mikið af því að hugsa til mín og belgjast út af þjóðerniskenndu monti.
En ég hugga mig með því að það er ekki nauðsynlegt að öll þjóðin sé stolt af mér, enn, heldur að ég sé sáttur. Því að ég held að það sé það sem flestir íslendingar sækist eftir og alltof fáir nái.
Ástæðan fyrir því að svona fáir ná því að verða fyllilega sáttir á fróni, er sú að við íslendingar erum skorpu og skyndilausna þjóð! Við vinnum flest í skorpum í fiskiðnaði eða öðrum iðnaði og fáum rétt skorpuna af því sem við eigum rétt á, sérstaklega þegar maður pælir í því að fólkið sem er að vinna baki brotnu í stærstu atvinnugreinunum, sem eru að skila mestum arði og þjóðarbúinu mestum gjaldeyristekjum, er meðal þeirra lægst launuðustu í þjóðfélaginu. Og svo bætum við okkur upp lágulaunin og mikla vinnu með skyndifróunum eins og t.d. að fara og kaupa okkur alltof dýran bíl á 100% bílaláni eða heimabíókerfi á visaraðgreiðslum. Og svona heldur þetta áfram þar til að maður er hættur að sjá frammúr skuldunum og maður sættir við það að vera sameign atvinnurekandans og bankans og maður er bara sáttur við það svo lengi sem maður getur pantað sér pizzu eins sinni í viku.
Þannig að útkoman úr þessum pistli er sú að maður þarf að stinga aðeins í stúf við náungan ef maður vill að þjóðin verði stolt af manni, annars er maður bara!

Í dag er ég næstum sáttur
Vertu sátt(ur) og þá verður kannski ekki öll þjóðin stolt, en allavega ég.

Ef ég bara væri hasshaus

2005-05-07T14:53:00.000-07:00

Ég var svo heppinn að slysast inná heimasíðu áðan þar sem maður gat athugað hvað maður myndi heita ef maður væri, aah á ég að segja ofurhassari, og ég fékk þetta líka flotta nafn: Thunderous Bluntmonger , þannig að ef einhver af ykkur gerist heppin(n) að hringja í mig og ég svara: "Herra Bluntmonger og félagar", þá á ég í smá vandræðum.
Við vorum að fá nýja sláttuvél í dag og ég gat þá loksins farið að spóka mig í garðinum á bolnum og hnykklað fagurlega ávala keppina fyrir gesti og gangandi og fyrst ég var byrjaður á að vinna í garðinum, ákvað ég að halda áfram og fór af stað með sog og exi og fór að grisja aðeins trén og runnana. Ég var kominn í þennan líka rosalega haminn að ég bara rétt náði að hemja mig áður en ég hjó mér leið inní stofu hjá nágrannanum. Svo er það að frétta að Andrés bróðir fann handa mér hjól og er ég að fara niður í Aarhus á morgun að ná í það.
Eins og þið vitið, sem eruð svo heppin að detta hér inn af og til, þá koma tímabil hjá mér þar sem ég er alveg einstaklega latur við að skrifa. En málið er að ég er ekki bara latur, stundum hef ég bara ekkert til að skrifa um. Þannig að mér þætti vænt um að þið mynduð koma með einhverjar uppástungur, ekkert langt og enga leiðindarstæla, bara eitthvað einfalt en það má vera sýrt, súrt, súrt, sveitt og sætt, og svo vel bara eitthvað og skrifa pistil um það efni sem mér finnst mest grípandi eða eitthvað? Hver veit hvernig ég vel þetta? Kannski fæ ég mér bara öl og sé til hvernig fer.
Ég sá kött í dag! Hann var bara nokkuð gáfulegur til augnanna! Ég vildi óska þess að hann gæti talað.

ok þetta ætlar ekki að ganga vel

2005-05-04T14:17:00.000-07:00

Ég verð að viðurkenna að ég varð nú bara hálfskúffaður yfir geigvænlega slökum viðbrögðum sem mitt seinasta blogg mætti, þarna eyddi ég heilum 20 mínútum af mínum annars dýrmæta tíma til að skvetta hressilega yfir ykkur úr botnlausum viskuskálum mínum og eina sem ég fæ er agnarskot á geðheilsu mína. kom nu fólk þið verðið að standa ykkur betur en þetta!
Í öðrum fréttum er m.a. að ég er að fara í dönskupróf á mánudaginn og á þetta að verða næstsíðasta prófið mitt, vona bara að ég nái því.
Solla á svo að fara að fara í próf bráðum en ég þurfti að hálfdraga það uppúr kennaranum, hún er mun betri en flestir í bekknum en virðist alltaf vera gleymd, ég er farinn að halda að þetta hafi eitthvað með að gera að við,(íslendingar), gáfum þeim,(dönum), fingurinn á fyrriparti 20. aldarinnar.
Við erum í smá fríi núna, það er 4 daga helgi, og það er magnað.
Æi ég er eitthvað svo þurr og andlaus, svo ég held að ég hætti bara núna.

seinna

Ný hljómsveit

2005-05-02T15:37:00.000-07:00

Það hafði, í seinustu viku, samband við mig hljómsveit sem vantaði bassaleikara og í kvöld fór ég á í prufu hjá þeim og var mjög hrifinn og hissa. Í fyrsta lagi þá saman stendur hljómsveitin af 3 stelpum og þrem strákum,(með mér), og það eru stelpurnar sem hafa verið að semja tónlistina og ég verð að segja að þar er vel að verki staðið, sem mér finnst magnað þar sem mér finnst konur ekki hafa sett merkilegan svip á tónlist, allavega ekki uppá síðkastið þar sem í dag virðist vera nóg að þær séu klæddar í 63 cm af tvinna og nuddi lífbeininu í linsuna þar til blæðir úr og lögin eru flest um að þær vilji vera þrælar okkar, þær séu skítugar stelpur eða þaðan af verra, en ekki misskilja mig, mér finnst voða gaman af því að sjá ungar og myndarlegar konur sprangandi á buddunni allar í kór, bara leiðinlegt að það þarf endilega að vera að tengja þetta við tónlist. En til að gera langa sögu stutta þá var mér boðið í hljómsveitina og þáði ég það með þökkum. Svo er þetta allt háskólafólk og þegar það var verið að segja mér hvað þau væru að læra, fór mér aðeins að líða eins Slúbberti Benediktssyni ómenntuðum þarabónda í syðri-fjarðarkjafti sem man einungis alla stafina ef hann fær að syngja lagið. Solla byrjaði í praktik í dag á leikskóla og fílaði það bara mjög vel. Benedikta söng á tónleikum í kvöld,(sem ég komst því miður ekki á), og Andrea ... Andrea..Andrea er orðin múslimi og er farin að kalla sig því íslamska nafni Alla Baddarí. Alexander varð eitthvað misdægurt áðan og ældi í rúmið, ætli honum hafi bara ekki verið kalt það þekkir nú pabbi hans frá fyrr á tímum þegar hann átti það til að gera sér glaðan dag, nótt og svo ekki svo glaðan morgundag, þá var nú oft ljúft að leggja þreyttan og slitinn kroppinn í volgan og þægilega ælupollinn aftur og leggja sig aðeins lengur. Það er helst að frétta af Önnu Sigrúnu Systir minni að núna hefur hún ákveðið fá sér nýtt nef og læra að dansa eins og Michael Jackson og hefur hún fengið föður okkar til að kenna sér nokkur lykil spor, en hann þótti mjög efnilegur á yngri árum og varð m.a. í 2. sæti í breakdance keppni á Óðali, þar sem hann hefði unnið ef hann hefði ekki fengið heiftarlega garnaflækju við að framkvæma hið sívinsæla spor, "orminn".

Med venlig hilsen
Arnþór

Viðurkenning

2005-04-26T13:52:00.000-07:00

Ég biðst velvirðingar á hvað ég er mikill fíflur og fáráðlingur og ætla í kjölfarið að óska Söndru Eiðsdóttir til hamingju með afmælið sem var 24. apríl. Hún varð 29 ára en ónefndur heimildarmaður sagði mér að hún liti út fyrir að vera minnst 10 árum eldri og þar bætir kryppan ekki úr skák. Með öðrum orðum til hamingju. Allir sem ég gleymdi verða bara að sætta sig við það og fyrirgefa mér. Á morgun er ég að fara að halda 10 mínútna ræðu um Led Zeppelin á dönsku.
Seinna

góður dagur

2005-04-25T07:09:00.000-07:00

Eins og við vitum öll eru sumir dagar verri en aðrir og svo aðrir af sama skapi betri en aðrir, og það er svoleiðis dagur eða dagar sem mig langar til að ræða aðeins um. Þessir dagar koma í öllum stærðum og gerðum, ég á t.d. ágætis dag í dag, ég var að byrja á garðhúsgögnum í garðinn og það gengur bara vel, Solla fór í viðtal á leikskólanum sem hún á að prufa að vinna á í morgunn og það gekk bara vel, svo fórum við að ná í Alexander til nýju dagmömmunar í dag, og við höfðum verið frekar stressuð afþví að hann tekur ekki ókunnugu fólki svo vel, en þetta hafði gengið eins og í sögu, svo kem ég hingað heim sest niður við tölvuna með öl og já ég gleymdi að það er líka magnað veður í dag. Ef þú hefur líka átt góðan dag máttu alveg skilja eftir smá skilaboð og líka ef þér líður eitthvað illa máttu líka létta aðeins á þér, vertu bara ekki að úthúða neinum, þó að það sé satt það er víst bannað. Sendu mér bara svoleiðis í e-mail.
hilsen

dagur 3

2005-04-21T22:40:00.000-07:00

Núna er dagur 3 í þessu nýja lífi mínu sem 30+ og mér er ekki farið að líða neitt mikið öðruvísi. Ég vill þakka öllum þeim sem sendu mér samúðarkveðjurbæði á netinu og í venjulegum sniglapósti, ég ætla bara að vona að ég fari að hitta eitthvað af þessu fólki. Alexander er með eitthvð í eyrunum og svaf lítið í nótt og þar sem hann er enn á brjósti svaf Solla lítið líka. Ég er að fara í áheyrnarpróf hjá annari hljómsveit á morgunn og svo var Lars(söngvari) að finna æfingar húsnæði hérna nær mér, fyrir bandið sem við erum að stofna með Andrési og Hölla.
Jæja, það er svo sem ekki mikið meira að frétta, vonandi meira seinna.

Tímamót

2005-04-19T01:29:00.000-07:00

jæja, núna er dagurinn kominn, í dag verð ég 30 ára. Ef mér og Ívari hefði verið sagt fyrir 14 árum að við myndum báðir ná uppí þennan háa aldur hefðum við báðir orðið fyrir herfilegum vonbrigðum með sjálfa okkur, en í dag er ég bara spenntur. Það er í rauninni ekki fyrr en núna sem mér finnst ég vera tilbúinn til að fara að gera eitthvað, og þá vonandi í tónlist. Ég sit hérna í mestu makindum fyrir framan tölvuna að hlusta á bestu hljómsveit í hinum þekkta heimi, Blúsband Hölla Val´s, þar sem saman voru komnir einhverjir allra færustu tónlistarmenn sem ég hef haft heiður af að starfa með, náttúrulega Hölli vals minn vinur til margra ára og spilafélagi, Sverrir "góurinn" Þorleifs melódískasti og kaldhæðnasti trommari hérna megin við Kilimanjaro og síðast en allsekki síst Örn Gítarhetja hrein unun að hlusta á og að spila með þér. Fólki finnst þetta kannski dálítið væmið en bara þeir sem hafa tekið þátt í einhverju jafnmögnuðu og þessari hljómsveit, skilja þær tilfinningar sem þar koma við sögu, og ég er orðinn svo gamall og þroskaður að ég get talað um þær án þess að fara í hnút, en samt bara fullur eða á netinu.
Verð að segja að mér líður nú ekkert öðruvísi, en það á kannski eftir að breytast. Solla er að baka inní eldhúsi, sem er fínt en ég held að hún sé spenntari yfir þessu en ég, hún er kannski með krossaða fingur að vona að ég fari að þroskast eitthvað að ráði. jæja ég skrifa kannski meira í dag ef ég hef þroskast eitthvað. Bið svo bara að heilsa öllum sem ég þekki. Takk fyir allt.

Yfirlýsing

2005-04-15T09:24:00.000-07:00

Sumt fólk ætti bara að vera fjarlægt og mér er nokkuð sama hvernig, drepið,leyst upp, skotið útí geim, farið aftur í tímann og mamma þeirra neydd til að eyða fóstri, svo lengi sem það er ekki til í heiminum. Allavega ekki mínum.
En róleg ég er ekkert að bilast segi bara svona.

Hugleiðing

2005-04-14T14:51:00.000-07:00

Ég var í dönskuskólanum í dag á eins og venjulega var aðalkennarinn okkar, Frans, að fara verulega langt út fyrir námsefnið og var að fræða okkur á því að fyrsta kynskipti aðgerðin hafi farið fram í Þýskalandi 1930 og að það hafi verið danskur maður sem hafi verið þar á ferð. ok, fyrir utan alla þssa 1000 kynskiptibrandara sem fóru í gegnum hugann á meðan hann var að koma þessari speki frá sér, fór ég að pæla í einu! Ætli Adolf Hitler hafi fyrsta konan sem tókst að breyta í karlmann, allavega myndi það útskýra margt, t.d. hæfni hans til að æsa menn uppúr öllu valdi og fá þá til að gera allskyns vitleysu, skapið í honum og þessar löngu ræður sem hann hélt þar sem hann talaði tímunum saman um sama hlutinnn og það hefði ekkert breytt neinu þó einhver hefði skotið því að honum að þeir væru eiginlega búnir að ná þessu. Og svo í framhaldi af þessari ræðu hjá honum stakk ég uppá því að hafa einhverntímann klæðskiptingadag, þar sem karlmennirnir kæmu sem konur og konurnar sem karlar fyrri þá sem voru ekki að fatta, en þetta var brandari sem múslímunum í bekknum fannst miður fyndinn og benti ég þeim þá á að það væri fátt þægilegra en að ganga í pilsi og leyfa drengjunum að spranga frjálsum, eftir þetta var ég litinn hornauga er farinn að óttast að fá flugvél í hausinn. Ætli ég verði ekki orðinn 30 ára þegar ég skrifa hér næst, svona miðað við hvað ég er duglegur, og bið ég ykkur vel að lifa.

Hið eilífa val alltaf stöðugt

2005-04-12T22:46:00.000-07:00

ok núna þarf ég að fara að velja!
1. kommúnan vill ekki að ég fari að vinna og klári heldur málaskólann og hafi þá próf í dönsku uppá vasann, en ég myndi gjarnan vilja að fara að vinna en auðvitað væri líka fínt að vera aðeins lengur í skólanum og klára prófin. Hvað á ég að gera?

2.Mér var boðið í hljómsveit niðri í Aarhus sem er að spila eigin tónist og er með gigg og svo var ég að heyra að góðvinur minn og gítarbrúgsmógúllinn Hörður Valson sé að flytja til okkar og vill fara að spila með mér, Andrési og Lars og við erum komnir með æfingar húsnæði. Auðvitað langar mig að gera bæði, en er viss um að það er ekki hægt. Hvað á ég að gera?

Það er svona þegar maður er alveg kominn í þrot hjá sjálfum sér þá leitar maður hér út eftir svörum! Sem vonandi koma!

kv. Arnthor eða Arnþór eða kannski bara Addi, ég veit ekki hvað finnst ykkur?

Kærleiksbirnirnir

2005-04-07T08:02:00.000-07:00

Hvað get ég sagt annað en að það gengur allt bara mjög vel núna og öllum líður vel. Ég veit að þetta hljómar eins og ég sé búinn að taka ofstóran skammt af happy-pillu, en svona er þetta bara. Ég fór í áheyrnarpróf hjá hljómsveit í gær og er að bíða eftir svari. Svo var ég á fundi með kennaranum mínum í dag og hann var að fara yfir próf sem ég var í og hann sagði að venjulega fá nemendur ekki svona háa einkunn en það sem ég skrifaði hafi verið fullkomið, ok ég veit að þetta hljómar eins og mont en þetta er verðskuldað stolt og ég ætla að velta mér upp úr því. Solla var líka í prófi og stóð það víst með stakri snilld (eins og ég bjóst við). Við vorum að fá skólamyndirnar af Benediktu og þær komu mjög vel út. Og svo náttúrulega verð ég 30 ára, 19. apríl og þá verður nú lítið um dýrðir alveg eins og ég vill hafa það. Ef þið viljið vera svo væn að kommenta á þessa hamingjuvellu sem ég er búinn að bera hér á borð, þá væri það bara magnað. Og svo er ykkur náttúrulega velkomið að kíkja á okkur í sumar.

Tölvan er komin í lag!!

2005-03-31T21:34:00.000-08:00

Tölvan er komin í lag og það er alveg magnað. Ein af ástæðunum fyrir því að við höfum ekki verið of dugleg við að skrifa á þessar blessuðu síður er að tölvugreyið mitt er búið að vera sjúkt, en núna virkar hún sem aldrei fyrr, blessunin. Mamma og Óskar eru að koma í heimsókn á morgunn og það verður örugglega frábært. Annars gengur allt vel og lífið er frábært, frábært, frábært segi ég, ok, núna er kominn tími til að taka lyfin sín. Seinna!

Það er stundum bara svona

2005-03-17T06:29:00.000-08:00

Ég ætla byrja á að biðjast velvirðingar á að hafa ekki skrifað neitt hérna lengi, en það er bara stundum, þó að eitthvað sé að gerast hjá manni, sem maður á bara ekki orð til að lýsa viðkomandi manneskju, atburði eða hlut. Ok, núna hugsa kannski margir að þeir hefðu ekki haldið að sá dagur myndi koma að ég ætti ekki orð, en þá er ég náttúrulega að meina að stundum á ég engin prent- og/eða birtingarhæf orð til að lýsa viðkomandi manneskju, atburði eða hlut.
Mig langar til að þakka mömmu og pabba fyrir að hafa haft fyrir því að klambra saman Önnu systir minni, það er að koma alltaf betur í ljós að hún er ekkert skítmix og virkar svona líka vel.
Ég var að lesa viðtal við Björk Guðmudnsdóttir, þar sem hún sagði að aðalvandamálið í heiminum væru trúarbrögð og ég er næstum sammála, ég myndi setja trúarbrögð í 2. sæti, í fyrsta sæti myndi ég setja fólk. Stundum fæ ég bara uppí kok af fólki, það eru bara svo margir sem eru bara einfaldlega ekki að virka.
Mig langar líka til Diddu og Kristjáni fyrir að hafa lánað okkur bílinn á meðan þau eru á Íslandi, fínt að fá að prufa að keyra hérna. Við erum að fara í 10 daga páskafrí á morgun, frá skólanum, en ég held að ég reyni að fá leyfi til að nota tréverkstæðið í skólanum, það er fínt að fá að dunda þar einn.
VIð erum að fara í veislu með fólkinu sem ég er að spila með næsta miðvikudag og ég er farinn að hlakka til. Og til þeirra sem eiga það: ég treysti á þig!
Þangað til næst!

Og nú hefur ofankoman bara aukist:)

2005-03-02T12:09:00.000-08:00

Núna er bara allt að fara í kaf,(á dönskum mælikvarða), það virðist allt fara á annan endan hérna þegar fólk blotnar í lappirnar og þetta finnst ísmaninum ógurlega í Trimmelbakken bæði þreytandi og frekar broslegt. Annars er gott að frétta, það er verið að vinna í að koma mér í praktik, sem er nokkurskonar starfsþjálfun, í tölvuvinnu við Java-forritun (sem ég þarf að læra) og svo í lagervinnu sem er líka frekar spennandi, þar sem ég byrja á að gera nýjan lager kláran og svo kem ég líklega til með að vinna á honum. Sjáum hvað setur, ég hripa nokkur orð hérna þegar ég veit eitthvað! Við fórum í berklaskoðun í dag þar sem einn af samnemendum okkar hefur greinst með berkla, en ég held að allt sé í lagi. Einn af öðrum eru ættingjar okkar og vinir farnir að panta gistingu í sumar og núna seinast frétti ég að Anna systir og Gunni séu búin að kaupa sér flugmiða. jæja heyrumst

Og enn snjóar í mörkinni

2005-02-22T13:56:00.000-08:00

Aftur er farið að snjóa, en ég held að það sé nú farið að síga á seinni hlutann á þessum stutta vetri hér. Það eru allir farnir að sofa nema ég, eins og venjulega. Hafið þið ekki lent í því að það kemur upp visst ástand, atburður eða umræða, þar sem þú hefur skoðun sem þú veist fyrirfram að er ekki vinsæl en þér finnst að þú sért tilneydd/ur til að koma henni á framfæri? Nú ekki, jæja það er alltaf að koma fyrir mig. Hef ég alltaf rangt fyrir mér? Hafa allir aðrir rangt fyrir sér(ég held það)? Það kemur oft upp hjá mér sérstaklega þegar umræðan snýst um nokkra lykilmálaflokka: 1) Miðlar og spámenn, ég hélt að fólk hefði vaxið uppúr að trúa á svoleiðis á miðöldum. 2) Mannréttindi, ég hef víst eitthvað skrítnar hugmyndir um það. 3) Peningasafnanir fyrir hjálpastofnanir, ok ég er ekki laveg á móti þeim en það þarf eitthvað að breyta því fyrirkomulagi sem er þar á og er hægt að lesa frekar mínar skoðanir á því hér. 4) Hlutverk kynjana, rauðsokkudruslur sem líta niður á að vera heimavinnandi húsmóðir eiga bara skilið að fá spark í rassgatið, en það er bara eitt af mörgum málum í þessum flokki. En ég er ekki bara á móti öllu, ég styð heimavinnandi feður, ég styð jafnréttisbaráttu samkynhneigðra, ég styð baráttu gegn kynþáttahatri (og þá bæði hjá minni- og meirihlutahópum), í flestu styð ég baráttu hinna ýmsu náttúruverndarstofnana, fyrir utan það að ég styð hvalveiðar, ég styð það að fólk noti einkabíla minna og nota frekar almenningsfarartæki til að sporna við mengun, reyndar styð ég flest sem spornar við mengun, ég styð allt sem spornar við stríði, stríð á alltaf að vera allra seinasti valmöguleikinn, ég styð skattahækkanir svo lengi sem peningunum er varið í menntakerfið eða heilbrigðiskerfið og svo er það bara svo margt annað. jæja, nóg komið af tuði, já ég veit að þetta er tuð, en stundum verður maður bara að fá útrás.

Ég er víst bara smá nörd

2005-02-20T00:49:00.000-08:00

Hvað ef það gerðist nú?

2005-02-17T15:42:00.000-08:00

Getur einhver sagt mér það?

update 12.03.2005

2005-02-11T23:59:00.000-08:00

Sem betur fer Alexander strax orðinn frískur daginn eftir og ég er að vona að hann verða það eitthvað áfram. Ég sit hér og er að bíða eftir Jens sem á húsið sem við búum í, afþví að við erum að fara í skógarhögg. Annars er mest lítið að frétta. Ég er byrjaður að skoðan nýja menntun og er að vonast að geta byrjað á henni sem fyrst, þið getið séð uppl. um hana hér: Menntun. Vonandi meira seinna. heyrumst

ætlar þetta engan endi að taka

2005-02-10T13:32:00.000-08:00

haldiði að hann Alexander sé ekki eitthvað veikur eina ferðina enn. þetta fer nú að verða dálítið þreytandi og ég held að þau að gruna okkur um að ljúga í dönskuskólanum.

seint skrifa sumir

2005-02-07T15:14:00.000-08:00

en skrifa þó!
Ég veit að það er langt síðan ég hef skrifað seinast, allavega hef ég ekki verið jafnduglegur og Sólveig sem, ég held, hefur skrifað hvern dag. Við bíðum bara hérna átekta og erum að vonast til að einhver leigi húsið okkar, (eða afnvel frekar kaupi það). Það gengur allt svona þokkalega í tónlistinni erum komnir með slatta af frumsömdum lögum, en ætlum að fara að skipta um gítarleikara því þessi er ekki alveg að passa inní okkar spilastíl. Svo er ég einnig að spila með ballbandi sem hefur verið að byggja upp prógramm og gengur bara nokkuð vel. Ég er að vonast til að geta farið að spila eitthvað fyrir peninga innan skamms. Ég var að byggja litla hillu inná baðið í dag og í framhaldi af því fór ég að telja upp það sem ég hef smíðað hérna inná heimilið og það er orðinn nokkuð góður slatti og ég er nú bara nokkuð ánægður með sjálfan mig. Eins og sumir vita þá er mikið spilað hérna á heimilinu, Andrea hefur t.d. verið að spila töluvert á bassann sem við gáfum henni og núna er hún líka byrjuð að semja, ég hef reyndar verið að hjálpa henni aðeins, en hún hefur gert nánast allt sjálf og staðið sig nokkuð vel. Og svo fékk ég enn eina ástæðu til að vera stoltur af frúnni minni um daginn þegar skólastjórinn sagði yfir allan bekkinn að Solvæ, eins og hann segir nafnið hennar, sé búin að taka miklum framförum og skrifi frammúrskarandi góða dönsku. Það er örugglega margt fleira sem ég gæti sagt en ég man það bara ekki núna. Það er að vísu tvennt sem ég vill segja: Ekki prumpa í lyftu og hugaðu að bjálkanum í þínu auga áður en þú finnur að flísinni í mínu, ég veit að ég fer dálítið frjálslega með þetta en það verður bara að hafa það þetta er mitt blogg og svona er það.

Breytingar

2005-01-28T13:55:00.000-08:00

Breytingar, sumar koma eins og þruma úr heiðskíru lofti, aðrar getur séð mjakast yfir sjóndeildarhringinn með löngum fyrirvara. Breytingar geta, eins og flest verið bæði góðar og slæmar, en í flestum tilfellum fer það aðallega eftir því hvernig viðkomandi tekur á afleiðingum þessara breytinga. Fyrir mína parta eru breytingar af hinu vonda, en ég held að það sé aðallega afþví að ég er gunga og kannski líka afþví að ég er frekar gamaldags. Ég hef nú aldrei lagt mikinn trúnað á miðla, spámenn og annað slíkt, eins og fólk sem þekkir mig veit, en ég sé framá breytingar í okkar framtíð! Góðar eða slæmar á eftir að koma í ljós, en við fyrstu skoðun eru kostirnir fleiri en ókostirnir.

Pestir geisa

2005-01-28T10:16:00.000-08:00

Ég er búinn að vera með Alexander og Benediktu hérna heima í viku, bæði fárveik. Það eru nokkrar pestir sem eru að ganga hérna núna og ég held að Alexander hafi fengið þær allar, og núna er hann kominn með lungnabólgu. Fyrir utan það þá er alt i orden, og ég held að ég hafi nú bara ekki mikið meira að segja í augnablikinu og bið ykkur bara vel að lifa.

Góða nótt

2005-01-19T15:37:00.000-08:00

Ég meldaði mig nú bara inn til að segja góða nótt en fyrst að ég er kominn! Ég er farinn að vinna meira í tónlist og þá aðallega frumsömdu efni og verð að spila með 2 hljómsveitum hérna og svo hittumst ég og einn söngvari hérna einu sinni til tvisvar í viku til að vinna að frumsömdu efni. Það gengur allt vel í skólanum ég held að okkur gangi öllum bara nokkuð vel, annars þorir maður ekkert að vera að fullyrða það. Við ætlum að fara að láta iðnaðarmenn fara að vinna eitthvað í húsinu á Dalvík, út af leka og svo nokkur önnur smáatriði. Það er reyndar planið okkar, að ef við getum ekki selt húsið ætlum við bara að halda áfram að leigja það út og halda áfram að gera við það sem er að og bæta við. Annars er það til sölu ef þú vilt kaupa það! Það sem ég veit bara að mig og Sollu langar ekki heim, ekki eftir að hafa fengið smjörþefinn af möguleikunum sem bjóðast hér bæði í menntun og starfi. Eins og venjulega þá tók missti ég mig, kom bara til að segja góða nótt og er kominn með sinaskeiðabólgu. jæja góða nótt, ekkert stress og bless! (Hemmi er lang bestur)

Dagur er að kveldi kominn

2005-01-17T14:02:00.000-08:00

Dagur er að kveldi kominn og ég ákvað að senda nokkrar línur inná netið. Ég fór í fyrsta dönsku prófið mitt í dag og stóðst það með sóma, það var munnlegt svo að það kemur kannski ekki mjög á óvart. I just opened my mouth and out it came. Annars er allt gott að frétta og okkur líður vel, ekki dauð eða neitt svoleiðis og þar er, jú, gott! Er það ekki? Ég fór í skógarhögg seinustu helgi með Jens, sem á húsið sem við erum í, og fer líklega aftur næstu helgi. Jæja, núna ætla ég að fara að sofa. Heyrumst!

Lausnin

2005-01-16T11:41:00.000-08:00

Eins og þeir sem mig þekkja og líka kannski þeir fáu sem hafa óvart villst hérna inn og lesið eitthvað, þá hef ég átt við töluvert þunglyndi að stríða ásamt nokkrum öðrum vægum geðröskunum, og hef í framhaldið af því verið að taka öll vandamál stór og smá og verið að byggja úr þeim óyfirstíganlegar hindranir til að setja á braut mína til bata og betri framtíðar. En núna undanfarið þá hef ég verið að reyna að temja mér lífsmáta og hugarástand til að vinna á þessum leiðindar kvillum og núna nýlega hefur mér verið að verða eitthvað ágegnt, ég hef verið að nota hina þekktu æðruleysisbæn sem 50% af íslendinum kunna frá vogi og svipuðum stofnunum. Og viti menn mér hefur liðið betur síðan ég byrjaði að minna mig á innihald þessarar bænar, ekki orð fyrir orð heldur hvað hún þýðir, og til heiðurs bæninni þá læt ég hana fylgja hér á eftir og vona að fleiri geti notið góðs af, sakar ekki að reyna.

Æðruleysisbænin

Guð gefi mér æðruleysi
til að sætta mig við það
sem ég fæ ekki breytt,
kjark til að breyta því
sem ég get breytt
og vit til að greina
þar á milli.

LOksins hvar ertu búinn að vera?

2005-01-11T13:24:00.000-08:00

ég vil byrja á að biðjast afsökunnar á hvað það er langt síðan ég skrifaði seinast inná síðuna! Annars er allt gott að frétta, fyrir utan kannski að við eigum í einhverjum vandræðum með húseignina okkar á Dalvík. Solla fer nánar ofan í sauma á því á síðunni hennar, Smelltu hér til að líta á hana. Seinasta laugardag var fárveður um alla Danmörk og hluta Svíþjóðar og við urðu dálítið vör við það en ekkert alvarlega, rafmagnið fór út í smá tíma og hluti girðingarinnar fór í spón. Ég fór heim til eins af mönnunum sem ég er að vinna með í dag og sá að 3 tré 40-50 metra há höfðu rifnað upp frá rótum og svo hafði stór hluti þaks hjá honum farið fjandans til. Ég var á fundi með starfsráðgjafa og námráðgjafa í dag og það kom mjög vel út, og mér sýnist að þeir ætli að koma mér bæði í fastavinnu við eitthvað sem ég vil og svo var planið hjá þeim að ég færi í skóla ekki seinna en næsta haust. Eftir að fara í gegnum stóran spurningar- og útilokunnarlista stóðu nokkrar starfs- og námsgreinar upp úr: Húsgagnasmíði, Vefumsjón og húsasmíði, spennandi að sjá hvað úr því verður. Hversu erfitt er að skipta um peru? Heyrumst!

Hó Hó Hó og hvar er bölvuð fjarstýringin

2004-12-24T01:37:00.000-08:00

Núna er aðfangadagurinn 2004 runninn upp og virðist bara ætla að verða nokkuð góður, t.d. var búið að snjóa þegar við vöknuðum í morgun, ég las á mbl.is að Stairway to heaven hafi verið valið besta rokklag allra tíma af hlustendum Planet rock útvarpsstöðvarinnar og Led Zeppelin átti 3 önnur lög í topp 10, haugur af pökkum undir trénu. En náttúrulega getur ekki allt verið gott, því að núna finnum við ekki bölvaða sjónvarpsfjarstýringuna og þar sem sjónvarpið okkur er svo mikið nýaldar fyrirbæri er ekki hægt að kveikja á því nema með fjarstýringunni, Gleðileg jól krakkar, í ár spilum við. Annars er allt gott að frétta, ég fékk tilkynningu um það í gær að ég hefði verið valinn til að fá að læra í tækniskólanum í Aarhus, en ég er að hugsa um að fresta því núna og fara frekar í iðnnám sem var einnig verið að bjóða mér að taka, og þar er ég líka á fullu kaupi. Heyriði, nýjustu fréttir!! Haldið þið að SnæÞór hafi ekki fundið sjónvarpsfjarstýringuna, æjá ég gleymdi að segja frá því, Aníta, Snæþór og Kristófer komu frá Íslandi og verða hérna þartil í janúar. Svo verður múgur og margmenni hérna í kvöld: Ég, Solla, Andrea, Benedikta, Alexander, Kristófer, Aníta, Snæþór, Andrés, Mira, Hanne, Kim, Jan. 13 manns!! Hanne er tengdamamma Andrésar bróðir míns, Mira er konan hans, Kim er litli bróðir Miru og Jan er maðurinn hennar Hanne og búa þau öll í Aarhus. Jæja, nóg komið Gleðileg Jól og farsælt komandi ár og ef við hittumst ekki á næsta ári......þá er það þinn missir

Nýr og betri dagur

2004-12-11T01:49:00.000-08:00

Þetta virðist vera nýr og betri dagur, þar sem Alexander vaknaði hitalaus og frekar ferskur. Það átti að vera æfing í dag hjá hljómsveitinni sem ég og Andrés spilum með en söngvarinn er veikur, Guði sé lof því ég nenni ekki, fór of seint að sofa. Jæja, best að fara að leggja sig aðeins.

Heilsubælið

2004-12-10T16:16:00.000-08:00

Alexander er aftur orðinn veikur og fékk væga krampa í kvöld, en við höfum getað haldið hitanum niðri með stíl, passa að sé ekki of klæddur og strjúka honum með rökum klút, hann ætlar að verða alveg sami veikindasegullinn sem ég var, gaman, frábært, magnað! meira seinna!

Nú er það? Áhugavert

2004-12-01T06:13:00.000-08:00

Ég sit hérna einn og er að velta mér uppúr minni eigin eymd og volæði, með öðrum orðum þá er ég veikur, og svo fékk ég áhugavert símatal áðan! Það var frá Önnu Siggu mágkonu minni og var hún að tjá mér það að það vissu það allir á Dalvík að við værum búin að selja húsið okkar og hún væri bara í rauninni að hringja til að fá staðfestingu á fréttinni. Jæja, ég skal friða ykkur! best sem ég veit þá er ekki búið að selja húsið og ég innilega vona að ef það verður gert þá verði ég látinn vita.
Annars er allt gott að frétta, Alexander er í fyrsta skipti í heilan dag hjá dagmömmunni nún það verður gaman að heyra hvernig það hefur farið. Svo er ég mikið að spá í hætta í þungrokkshljómsveitinni sem ég er búinn að vera að spila með, vegna þess að hún er ekki alveg að kveikja í mér. Og svo fer er ég að verða of gamall fyrir þungarokk,(sagði ég þetta? Ég trúi því varla). Jæja, best að fara að velta mér uppúr hvað ég er veikur og hvað ég á bágt. Heyrumst!

hvað get ég sagt, lífið heldur áfram

2004-11-26T05:12:00.000-08:00

Lífið gengur sinn vanagang hjá okkur hérna í danaveldi. Alexander er byrjaður hjá dagmömmu, var ekki alveg að fíla sig, en þetta er að koma. Það er svipað að frétta hjá öðrum fjölskyldu meðlimum. Ég er farinn að spila með 3 hljómsveitum, einu ballbandi,einu þungarokksbandi og einu poprokkbandi. Þannig að ég er að vinna tónlist 4-5 kvöld í viku. Annars er ekki mikið að frétta. Vonandi fer eitthvað fréttnæmt að gerast innan skamms annars fer ég bara að skrifa húsráð fyrir einstæða karlmenn og Guð hjálpi okkur öllum ef svo fer.

Dagur aldraðrar móður minnar

2004-11-20T01:17:00.000-08:00

Í dag á hún móðir mín afmæli, ég þori ekki að segja hvað hún er gömul afþví að það er svo ódýrt að komast hingað. Ég vill líka nota þetta tækifæri og þakka henni fyrir allt sem hún gert fyrir mig og mína, því það er ekkert lítið. Annars er ekki mikið að frétta, ég var á æfingu með rokkhljómsveit í gær og er ennþá ekki alveg búinn að ná mér í eyrunum. Ég hitti söngvara í gær sem langar að vinna með okkur og leyst bara mjög vel á hann, svo er ég og Andrés að fara að hitta gítarleikara á eftir til að djamma aðeins. Núna ætla ég að fara niður í hljóðfæraverslunina Aage og kaupa eyrnatappa.
Venlig hilsen, vi ses!

Til hamingju með afmælið Gulla

2004-11-16T23:52:00.000-08:00

Gulla systir mömmu á afmæli í dag og við viljum óska henni alls góðs. Annars er allt gott að frétta hér, Alexander er svo að segja alveg orðinn frískur, Benedikta las uppúr danskri bók fyrir bekkinn um daginn og Andrea er líklegast að fara að byrja að æfa fótbolta. Og svo vorum við að fá okkur gervihnattadisk og móttakara, sem ég er að fara að setja upp á eftir. Fljótlega eftir að ég kom hérna þá fórum við Andrés bróðir að auglýsa eftir fólki í hljómsveit en ekkert gekk, svo að maður var orðinn frekar vonlítill um að fá nokkuð að spila. Svo fór ég að auglýsa á netinu eftir hljómsveitum sem vantaði bassaleikara, og síminn þagnar ekki, ég er búinn að neita tveimur, fara á æfingu með einni, er að fara á æfingu í kvöld með annari og svo er ég að fara á æfingu á föstudaginn og kannski tvær á laugardaginn. Vonandi get ég bara farið að vinna við þetta og farið svo í skóla á daginn.

Mikilfenglegur léttir

2004-11-10T04:34:00.000-08:00

Ég fór uppí Randers í dag, þar sem Alexander var á sjúkrahúsi, og þegar ég koma sagði Solla mér að hann hefði verið útskrifaður. Hann er enn mjög slappur og er enn að fá háan hita. Vona að þetta sé að fara að lagast! Meira seinna

Hjálparvana

2004-11-09T11:28:00.000-08:00

Nýjustu fréttir eru þær að læknir sá Alexander fá krampakast og hallaðist hann að því að þetta væri eitthvað í kviðarholinu, en í rauninni eru þeir ekki vissir um neitt, allavega ekki síðast þegar ég vissi. Ég ætla að fara uppeftir til Randers, þar sem sjúkrahúsið er, á morgun. Og í kjölfarið að læknirinn hafi séð þetta þá, var sagt við Sollu að þeir vildu halda Alexander í 1 til 2 daga, til að skoða hann. Ég finn að öryggin í hausnum á mér eru að fara hvert á fætur öðru, ég var greinilega ekki byggður fyrir svona álag, bara tilhugsunin um að litli maðurinn sé á sjúkrahúsi er næstum of mikið fyrir mig. Ég er bara greinilega ekki sterkari en þetta. Segi ykkur meira á morgunn! Bless í bili.

ekkert leiðinlegra en bið

2004-11-09T07:33:00.000-08:00

Núna sit ég bara hérna við tölvuna og bíð eftir fréttum af Alexander, ég náði sambandi við Sollu áðan og hún sagði að læknarnir hafi sagt að þetta væri einhverskonar vírus. Hann veiktist meira í nótt og fékk háan hita og hann svaf meirihluta dagsins í dag, en þegar hann vaknaði áðan var hann eldhress en fékk svo skömmu seinna aftur smákrampakast. Solla er að bíða eftir lækni núna og ætlar að hringja í mig þegar hún veit meira. Þannig að ég sit bara hér og bíð og ó, hvað það er skemmtilegt. og ég held að ég hætti við að fara á æfingu í kvöld, er hvorki stefndur í það né vil ég fara á meðan ég veit ekkert um afdrif Alexanders.